Full Transcript

·YouTLDR

แด่มนุษย์พ่อ-แม่ ผู้โดดเดี่ยว เมื่อลูกต้องเติบโตไปมีชีวิตของตนเอง | Midlife คลายกังวล EP.7

40:21122 summary words · ~1 min readThaiBy ManoottangwaiTranscribed Nov 10, 2026
Analyze another video with Pro30-day money-back guarantee
Summary

ภาวะรังที่ว่างเปล่า (Empty Nest Syndrome) เกิดจากการที่พ่อแม่นำคุณค่าชีวิตไปผูกติดกับลูกจนกลายเป็นการเสพติด เมื่อลูกเติบโตออกไปใช้ชีวิต พ่อแม่ต้องปรับกรอบความคิด (Reframe) เปลี่ยนบทบาทตนเองเป็นเพื่อน รื้อฟื้นความสัมพันธ์ชีวิตคู่ และใช้ความเงียบเพื่อค้นหาความสุขของตนเองอีกครั้ง

Section summaries

0:00-9:09

ที่มาของภาวะ Empty Nest Syndrome และกลไกการเสพติดลูก

watch

ดร.ต้อง อธิบายว่าภาวะรังว่างมักเกิดขึ้นกับคุณแม่ที่ยอมทิ้งหน้าที่การงานมาทุ่มเทให้ลูกเต็มตัว จนคุณค่าของชีวิตทั้งหมดถูกนำไปผูกติดไว้ที่ลูกเพียงอย่างเดียว ทุกโมเมนต์และกิจกรรมของลูกกลายเป็นแหล่งสร้างโดปามีนและความสุขที่ล้นพ้น เมื่อลูกเติบโตและบอกว่าไม่ต้องดูแลแล้ว จึงเกิดอาการช็อกและเคว้งคว้างเหมือนคนที่ถูกตัดขาดจากสิ่งที่เสพติดมานานนับสิบปี

  • พ่อแม่ที่ทิ้งชีวิตและผลงานการทำงานมาทุ่มให้ลูกจะเผชิญภาวะรังว่างรุนแรงกว่าคนที่มีชีวิตกระตือรือร้น
  • การจดจำและมีอารมณ์ร่วมกับทุกโมเมนต์ของลูกนำไปสู่การเสพติดทางอารมณ์ที่คล้ายการติดซีรีส์
  • ความว่างเปล่า (Empty) ส่งผลกระทบทางจิตใจรุนแรงกว่าการเปลี่ยนแปลงของตัวรัง (Nest)
9:09-16:16

ความสัมพันธ์สามเส้าและการปรับบทบาทจากพ่อแม่สู่การเป็นเพื่อน

watch

ความผูกพันที่แน่นหนาเกินไประหว่างแม่กับลูกสร้างปัญหาให้กับลูกในการเลือกคู่ชีวิต จนอาจเกิดไดนามิกสามเส้า (Triangulation) ที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตคู่ของทั้งสองฝ่าย พ่อแม่ต้องยอมรับว่าบทบาทความเป็นพ่อแม่ที่ต้องคอยจัดการทุกอย่างได้สิ้นสุดลงแล้ว และต้องก้าวผ่านกระบวนการจัดการอารมณ์ (Emotional Processing) เพื่อเปลี่ยนบทบาทตนเองมาเป็นเพื่อน พร้อมกับหันกลับมารื้อฟื้นความสุขในชีวิตคู่ของสามีภรรยา

  • การที่แม่ผูกพันกับลูกมากเกินไปอาจทำให้ลูกรู้สึกผิดและถูกใช้เป็นตัวแทนสามีโดยไม่รู้ตัว
  • พ่อแม่ต้องยอมรับการสิ้นสุดบทบาทเดิมและปรับตัวเป็นเพื่อน ซึ่งมีระยะห่างและการพบปะที่ไม่บ่อยเท่าเดิม
  • คู่สามีภรรยาต้องใช้ช่วงเวลารังว่างในการรื้อฟื้นความทรงจำและความสุขที่เคยมีร่วมกันก่อนมีลูก
16:16-23:23

การกำหนดขอบเขตและการช่วยให้พ่อแม่ยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง

watch

การเป็นเพื่อนกับลูกจำเป็นต้องมีการกำหนดระยะห่าง เช่น การนัดทานข้าวหรืออัปเดตชีวิตเป็นรายสัปดาห์หรือรายเดือน พ่อแม่ต้องยอมรับว่าการแทรกแซงชีวิตลูกคืออาการเสพติด ไม่ใช่เพียงแค่ความหวังดี ในขณะเดียวกัน ลูกก็สามารถทำหน้าที่ช่วยชี้นำย้อนกลับ (Reverse Mentoring) โดยการเปิดอกคุย สนับสนุนให้พ่อแม่หากิจกรรมหรือความสัมพันธ์ใหม่ เพื่อให้พ่อแม่สามารถกลับมาใช้ชีวิตและมีความสุขได้ด้วยตนเอง

  • หากมองความยึดติดว่าเป็นความหวังดี พ่อแม่จะไม่ยอมหยุดแทรกแซงชีวิตลูก จึงต้องมองให้เห็นว่ามันคือการเสพติด
  • พ่อแม่ต้องทำหน้าที่เป็นเพียงโค้ชที่คอยดูอยู่ห่างๆ และปล่อยให้ลูกได้ฝึกบินด้วยตนเอง
  • ลูกสามารถช่วยพ่อแม่ให้ปล่อยวางได้ด้วยการพูดคุยและส่งเสริมให้พ่อแม่หาความสุขที่เป็นของตนเองจริงๆ
23:23-30:30

เปลี่ยนความเงียบเป็นสมาธิเพื่อหยุดวงจรดิ่งลงสู่ความซึมเศร้า

watch

เมื่อเผชิญกับความเหงา คนสูงวัยมักใช้ความเงียบในการตอกย้ำตัวเองจนจิตใจดิ่งลงสู่วังวนลบ (Downward Spiral) และนำไปสู่อาการสิ้นยินดี ดร.ต้อง แนะนำให้เปลี่ยนมาใช้ความเงียบอย่างมีสติ (Mindful) เพื่อเป็นเพื่อนสนิทที่คอยถามตนเองว่ามีสิ่งใดในชีวิตที่ยังอยากทำและสร้างความสุขได้ด้วยตนเองบ้าง เช่น การกลับไปสานฝันวัยเด็ก การเรียนเต้นบัลเลต์ หรือการทำงานอาสาสมัคร ซึ่งจะช่วยนำพาจิตใจหมุนขึ้นสู่ทิศทางบวก (Spiral Up)

  • ความเงียบสามารถนำไปสู่สมาธิเพื่ออ่านความต้องการของตนเอง หากไม่ใช้เพื่อตอกย้ำความไร้ค่า
  • การปล่อยตัวให้อยู่ในโหมดอัตโนมัติ (Mindless) จะทำให้จิตใจหมุนวนลงจนเกิดภาวะซึมเศร้า
  • การกลับไปทำความฝันเดิมที่เคยละทิ้งไป จะช่วยจุดประกายพลังชีวิตและความภาคภูมิใจขึ้นมาใหม่
30:30-40:24

การรีเฟรมความว่างเปล่าเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ของวัย 40+

skim

สังคมมักฉายภาพคนแก่ที่ต้องนั่งรอคอยลูกหลานอย่างน่าสงสาร แต่พ่อแม่ควรอนุญาตให้ตนเองได้ 'เห็นแก่ตัว' เพื่อออกไปใช้ชีวิตของตนเองอย่างเต็มที่ การรีเฟรม (Reframe) ความว่างเปล่าเปรียบเหมือนการทำความสะอาดตู้เย็น เพื่อเปิดพื้นที่ว่างสำหรับสิ่งใหม่ๆ และการตั้งเป้าหมายที่น่าตื่นเต้น ดร.ต้อง ย้ำว่าในวัย 40-50 ปียังมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ จึงควรปล่อยให้ลูกไปใช้ชีวิต และปล่อยให้ตัวเราได้ใช้ชีวิตของตนเองเช่นกัน

  • ก้าวข้ามภาพจำเดิมๆ ที่สังคมสร้างว่าคนแก่ต้องรอคอยลูกหลาน มาเป็นการมีชีวิตที่ตื่นเต้นในการค้นพบสิ่งใหม่
  • การรีเฟรมความว่างเปล่าคือการมองว่ามีพื้นที่ว่างให้เติมเต็มความสุขที่เคยละเลยไป
  • การปรับทิศทางทางความคิดตั้งแต่เนิ่นๆ จะช่วยป้องกันไม่ให้เกิดปมทางใจจนหมดพลังในการใช้ชีวิต

Key points

  • ตระหนักรู้ภาวะเสพติดลูก — การเข้าไปจัดการและอยู่กับลูกในทุกช่วงเวลาไม่ใช่แค่ความหวังดี แต่คือการเสพติดความสุขจากลูกที่สร้างความอึดอัดให้ชีวิตลูก
  • เปลี่ยนผ่านสู่บทบาทเพื่อน — พ่อแม่จำเป็นต้องผ่านกระบวนการทางอารมณ์เพื่อยอมรับการสิ้นสุดบทบาทการเลี้ยงดู แล้วปรับสถานะมาเป็นเพื่อนที่มีขอบเขตและเว้นระยะห่าง
  • ใช้ความเงียบอย่างมีสติ — อย่าปล่อยให้ความว่างเปล่าและความเงียบดึงใจลงสู่โหมดตอกย้ำตัวเอง แต่จงใช้ความเงียบเพื่ออ่านความต้องการที่แท้จริงของตนเอง
  • รีเฟรมความว่างเป็นโอกาส — ปรับมุมมองต่อความว่างเปล่าว่าไม่ใช่ความไร้ค่า แต่คือการเคลียร์พื้นที่เพื่อเติมเต็มความฝันและกิจกรรมใหม่ๆ ให้ตนเอง

AI-generated from the transcript. May contain errors.

0:00

ผมเคยเจอคนที่แบบเขาบอกว่าเคยเป็นคนทำงาน

0:03

นะครับสละชีวิตมาเอาชีวิตออกจากการทำงาน

0:06

เรียกลูกเป็นแม่บ้านเต็มตัวหลังๆลูกเริ่ม

0:09

โตและเขาบอกว่าเขาไปไม่เป็นกับชีวิต

0:14

มันจะเกิดปรากฏการณ์นี้ก่อนเลยมันจากแต่

0:17

ก่อนเรามีคุณค่าจากผลงานกลายมาเป็น

0:20

>> ลูกนี่แหละ

0:21

>> คือคุณค่าของเราคุณค่าเดียวเลยผลผลงานเรา

0:24

คือลูกชายก็ดีที่แม่ติดหรือลูก[เพลง]สาว

0:27

ก็ดีเนี่ย

0:28

>> แต่งงานยากนะเพราะวันที่อยากจะมีความสุข

0:31

ของตัวเองหรืออยากจะเลือกคู่ของตัวเอง

0:33

ก่อนเนี่ยภาพเสียสละทั้งหมดของแม่แล้ววัน

0:36

นึงลูกบอกว่าผมขอไปมีความสุขของตัวเอง

0:39

>> อื

0:40

>> ลูกทำง่ายๆนะ

0:41

>> ใช่ๆ

0:42

>> เอ๊ะแต่แฟนเราก็รัก

0:44

>> อื

0:45

>> แม่ก็ทิ้งไม่ได้แล้วหลายกรณีแฟนกับแม่ก็

0:48

ไม่ได้เข้ากันไม่ได้เข้า[เสียงหัวเราะ]

0:49

ใช่

0:51

[เพลง]

0:53

>> การที่แม่เสพติดลูกจนกระทั่งลูกเครียดใช้

0:56

ชีวิตตัวเองไม่ได้อ่ะคุณแม่ต้องมองว่าอัน

0:59

เงี้ยไม่ใช่ความหวังดีเพราะที่ว่างเปล่า

1:02

อ่ะอย่าตีความความว่างเปล่าเป็นความไร้

1:05

ค่าความว่างเปล่ามีไว้เพื่อสร้างรังใหม่

1:10

ระหว่างสามีกับภรรยาบทบาทความเป็นพ่อแม่

1:13

มันเป็นตลอดไม่ได้วันนึงพ่อกับแม่จะต้อง

1:16

มีบทบาทของชีวิตคู่ด้วยกันเองที่ไม่มีลูก

1:19

ด้วย

1:22

>> ID L คลายกังวลรายการใหม่จากมนุษย์ต่าง

1:24

วัยสำหรับชาว 40 บวกเพื่อให้คุณหาย[เพลง]

1:27

กังวล

1:29

สวัสดีครับนี่คือ ID L กังวลนะครับราย

1:32

การสำหรับชาว Mid Life และก็เป็นรายการ

1:35

ใหม่ของมนุษย์ต่างวัยแต่จริงๆต้องบอกว่า

1:36

ก็ไม่ถึงกับใหม่มากแล้วนะครับเพราะว่าเรา

1:38

พบกันมาหลาย EP แล้วนะครับเราคุยกันหลาย

1:41

เรื่องนะครับตั้งแต่เรื่องใจของชาว 40

1:44

บวกเรื่องเงินนะครับวันนี้เราจะคุยกัน

1:47

เรื่องของความสัมพันธ์นะครับโดยเฉพาะ

1:49

อย่างยิ่งเหมาะมากๆสำหรับคนที่อยู่ในวัย

1:52

40 บวกไปแล้วแล้วก็เป็นคุณพ่อหรือว่าคุณ

1:55

แม่ที่มีครอบครัวตัวแล้วก็มีลูกนะครับ

1:58

แล้วลูกก็เริ่มโตแล้วพอเมื่อลูกเริ่มโตจะ

2:02

รู้สึกได้ว่าชีวิตที่เคยเป็นคุณพ่อคุณแม่

2:05

ที่มีความหมายต่อลูกใช้เวลากับลูกอย่าง

2:07

เต็มที่เนี่ยกำลังเริ่มรู้สึกว่าหมดคุณ

2:09

ค่าลงไปหรือบางทีเขาจะเรียกว่ามีอาการ

2:12

emptiness syndrome นะครับก็คือพูดง่าย

2:14

ๆว่าภาวะที่กลางนกนั้นเริ่มว่างเปล่านะฮะ

2:17

เพราะเราเป็นพ่อแม่นกนี่พอนกออกจากกลัง

2:19

เราก็เริ่มอ่าตั้งคำถามถึงประโยชน์แล้วก็

2:22

คุณค่าในชีวิตของตัวเองวันนี้เราจะคุยกัน

2:25

เรื่องนี้นะครับวันนี้เราจะคุยคุยกับดร.

2:27

ต้องพงษ์ภูรณสมภพนักจิตวิทยาบำบัดเจ้าของ

2:31

เพจดร.ต้อง The F,000

2:35

แล้วนะครับสวัสดีครับ

2:36

>> สวัสดีครับ

2:37

>> สวัสดีครับอ่าอาการนี้เจอกันเยอะมั้ครับ

2:41

Emptness Syrมโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ลูก

2:44

เริ่มโตและ

2:46

>> ภาวะ emptiness หรือรังว่างเนี่ยมัน

2:49

>> มันเกิดขึ้นไม่มากเหมือนสมัยก่อนๆ

2:52

>> อื

2:53

>> เพราะว่าตอนเนี้ยเอ่อชีวิตหลัง 40 เนี่ย

2:56

หลายคนก็ดีไซน์ได้หลากหลายโดยเฉพาะคนที่

2:59

มีเ้าเรียกว่า Active Life นะมีชีวิตที่

3:01

>> ครับที่ยุ่งแล้วก็ท้าทายอยู่แล้วเนี่ยก็

3:04

จะไม่ค่อยรู้สึกถึงรังว่างเท่าไหร่

3:06

>> ครับ

3:06

>> แต่คนที่ทิ้งชีวิตเพื่ออีกคนนึงอ่ะ

3:10

>> มันจะรู้สึกได้ถึงรังว่างที่มากกว่า

3:12

>> ใช่ๆ

3:14

>> ผมเคยเจอคนที่แบบเขามาบอกเล่าให้ฟังอยู่

3:17

เหมือนกันเบอกว่า[เพลง]

3:21

>> เคยเป็นคนทำงานนะครับก็สละชีวิตมาเอา

3:24

ชีวิตออกจากการทำงานเรียกลูกเป็นแม่บ้าน

3:27

เต็มตัวอยู่กับลูกดูแลลูกจนกระทั่งหลังๆ

3:30

ลูกเริ่มโตและเ้าบอกว่าเไปไม่เป็นกับ

3:33

ชีวิตเริ่มสงสัยว่าเอ๊ะแล้วหลังจากเนี้ย

3:36

เราจะทำอะไรต่อแล้วก็เริ่มถามหาถึงคุณค่า

3:40

และความหมายในชีวิตของตัวเองซึ่ง

3:42

>> คนที่อะไรนะอย่างเราฟังเสร็จรู้สึกว่าเออ

3:45

แปลกดีเหมือนกันเนาะเพราะทั้งๆที่จริงๆ

3:47

เรารู้สึกว่าชีวิตก็ดูมีคุณค่ามาตลอด

3:49

>> แต่ภาวะปีนี้มันเกิดขึ้นได้

3:51

>> อืก็เหมือนที่เคยเคยได้คุยไปอ่ะครับคือ

3:54

ว่าปรากฏการณ์เนี้ยมันเกิดได้ทั้งผู้ชาย

3:57

และผู้หญิงแต่จะเกิดกับแม่มากกว่าพ่อ

4:00

>> อื

4:00

>> เพราะว่าส่วนมากพ่อไทยเลี้ยงลูกก็เลี้ยง

4:03

แบบเพื่อให้ลูกไปเป็นฝั่งเป็นฝาอ

4:05

>> อือ

4:06

>> แต่ในกรณีของแม่ที่ทิ้งทิ้งทุกอย่าง

4:11

>> เพื่อลูกเนี่ยเกิดขึ้นเยอะ

4:12

>> เพราะอะไรเพราะว่า

4:14

>> บางทีฝ่ายผู้ชายหรือฝ่ายผู้หญิงและผู้ชาย

4:17

เลี้ยงลูก

4:17

>> อ

4:18

>> เอ่อต้องออกไปหาเลี้ยงแล้วทำได้ดีกว่า

4:22

>> อื

4:22

>> แล้วรู้สึกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องยอมดูแล

4:25

ลูกเต็มตัวใช่

4:27

>> ฝั่งที่มาดูแลลูกเต็มตัวเนี่ยจากเคยเคย

4:30

เคยมีงาน

4:32

>> เคยมีความสุขกับงานกับเพื่อนร่วมงานเนี่ย

4:35

พอทิ้งมาอยู่กับลูกเนี่ยมันจะเกิด

4:37

ปรากฏการณ์นี้ก่อนเลยมันไม่ใช่แค่ทิ้ง

4:39

ชีวิตนะฮะ

4:40

>> มันคือปรากฏการณ์ที่ต้องเอาตัวไปหมกอยู่

4:42

กับกิจกรรมของลูกทุกวัน

4:44

>> ใช่

4:45

>> เพราะฉะนั้นเนี่ยรูปความสุขกับรูปคุณค่า

4:49

มันเปลี่ยน

4:50

>> อือ

4:50

>> จากแต่ก่อนเรามีคุณค่าจากผลงาน

4:53

>> ใช่มั้ยครับ

4:53

>> ใช่ๆ

4:54

>> กลายมาเป็นลูกนี่แหละอ

4:56

>> คือคุณค่าของเราคุณค่าเดียวในผลงานเราคือ

5:00

ลูก

5:00

>> แล้วลูกเนี่ย

5:02

>> มันไม่ใช่แค่ผลงานนะ

5:04

>> อือ

5:05

>> นึกถึงบางทีเราไม่เข้าใจคนที่ติดซีรีย์

5:08

หรืออะไรแบบเนี้ย

5:09

>> คือเขาจะติดทุกโมเมนต์

5:11

>> อื

5:12

>> เวลาเราทำงานเราไม่ติดทุกโมเมนต์นะกลับ

5:15

บ้านกลับลืม

5:15

>> ใช่ๆ

5:16

>> แต่เวลาติดลูกอ่ะโอ้โหมันจดหมดเลย

5:21

>> อื

5:22

>> ตอนลูกร้องหาเราครั้งแรก

5:24

>> อ่า

5:25

>> ตอนลูกแบบหกล้มแล้วเราต้องไปอุ้ม

5:28

>> อ่า

5:29

ตอนลูกนอนหลับแล้วปลุกเราให้ตื่นเอาน้ำ

5:32

ให้เอาน้ำให้ดื่ม

5:33

>> ทำกับข้าวทำอะไรที่ลูกชอบไปกินไอติมด้วย

5:38

กัน

5:38

>> ไปนั่งที่สวนด้วยกัน

5:40

>> ทุกโมเมนมันมี

5:41

>> อื

5:42

>> มันมี de หมดเลยมันมีมันมีค่าลึกซึ้งหมด

5:45

>> มันยิ่งกว่าซีรีย์ Y อีกอ

5:46

>> อือ

5:48

>> ผลที่ตามมาคือ

5:49

>> สมมุติว่าดูแลกันมาแบบเนี้ย

5:51

>> ครับ

5:52

>> นะครับ 10-20 ปีมันไม่ใช่แค่แม่มักจะ

5:57

เลือกลูกที่เซิถูกมั้

5:58

>> เพื่อจะมีอารมณ์ร่วมแบบนี้ด้วยกันเเรียก

6:00

ว่าเป็นสนามพลังงานทางอารมณ์ที่คุกกลุ่น

6:02

มาก

6:03

>> เพราะงั้นตัวลูกเองเนี่ย

6:05

>> มันก็จะต้องทำ 4-5 สิ่งเพื่อให้แม่เสพติด

6:08

ด้วย 1 ก็คือ

6:10

>> ต้องลูกก็ต้อง accommodate

6:12

>> อ

6:12

>> คือว่า

6:14

>> แล้วก็เชิญแม่เข้ามาในโลกของลูก

6:16

>> อือ

6:17

>> ใช่มั้ยสมมุติลูกชอบประกวดร้องเพลง

6:19

>> ลูกชอบเป็นนักกิจกรรม

6:21

>> แม่จากที่ไม่เคยเลยอ

6:23

>> ก็ต้องไปนั่งศึกษาอ่ะลูกเตะบอลก็ต้องไป

6:25

นั่งศึกษา

6:26

>> อ่าทีมบอลไปนั่ง

6:29

>> คือทุกเรื่องของลูก

6:31

>> แม่ไม่ใช่ให้ศึกษาแม่ต้องอินด้วย

6:33

>> พออินด้วยเนี่ย

6:34

>> ครับ

6:35

>> มันรู้สึกมีความสุข

6:36

>> อืม

6:37

>> ตัวโดปามีนมากๆ

6:39

>> จากการทิ้งชีวิตมันทำให้ลืมชีวิตที่ทิ้ง

6:41

มาได้เพราะชีวิตที่ทิ้งมาก็เป็นชีวิตที่

6:43

ดีมันต้องลืมให้ได้

6:45

>> พอลืมให้มาเติม

6:47

>> อื

6:47

>> เติมให้หนากว่าเพื่อลืมให้ได้

6:49

>> อ่าครับ

6:50

>> ลูกมีอะไรก็จะพูดถึงแม่ตลอดเนี่ยแม่พาไป

6:53

นี่แม่พาไปนู่นก็จะอวดแม่

6:55

>> แม่ก็ยิ่งภูมิใจเข้าไปใหญ่

6:58

>> ผลก็คือนำไปสู่การเสพติด

7:01

>> ครับอ่า

7:02

>> addictชเนี่ยมันเกิดจากความสุขล้นเต็มไป

7:05

หมด

7:05

>> อื

7:07

>> แล้วดูสิว่าความสุขล้นเนี้ยมันทุกช่วงของ

7:10

ลูก

7:10

>> ใช่ๆ

7:11

>> แล้ววันนึงลูกเดินมาแล้วบอกว่าแม่ผมโอเค

7:14

>> เออไม่ต้องไม่ต้องมาไปกับผมและ

7:17

>> ออโอเคมันช็อก

7:20

>> เหมือนคนติดซีรีส์ไวแล้วบอกว่าไม่ต้องดู

7:22

ละ[เสียงหัวเราะ]

7:24

>> เออๆถูกป่ะ

7:26

แล้วที่คนติดส่วนใหญ่ฮะไปศึกษานะครับไม่

7:28

ไม่ใช่

7:30

>> ไม่ใช่ชายรักชายนะส่วนใหญ่ก็คือแม่บ้าน

7:33

>> อื

7:34

>> แม่บ้านที่ลูกโตแล้ว

7:36

>> อือๆใช่

7:37

>> เพราะไม่รู้จะไปต่อกับชีวิตตัวยังไงอ่ะ

7:39

>> เออแล้วทำไมต้องเป็นซีรียส์ไวสำหรับแม่

7:41

บ้าน

7:41

>> เพราะซีรียส์มันคือโมเมนต์แบบที่เคยมีกับ

7:44

ลู่เลย

7:44

>> อืไอ้ความโหยหาความรัก

7:48

>> อ่ะลูกเป็นความรักครั้งแรกลูกปรึกษาใคร

7:49

>> ก็ต้องแม่

7:50

>> แม่

7:50

>> อ่า

7:51

>> ลูกสิวขึ้นเม็ดแรก

7:54

>> อือๆแม่ก็ต้องพับไปหาหมอสิว

7:56

>> อื

7:56

>> ก็เหมือนซีรีย์ไวทำเงิน

7:58

>> ออ

7:59

>> เพราะฉะนั้นโมเมนพวกเนี้ยเพราะฉะนั้นแม่ๆ

8:01

ไม่ได้ขอเก็บโมเมนต์ไงเราสังเกตแม่ไม่ได้

8:04

สนใจ

8:05

>> อื

8:05

>> Deep Love อะไรแม่สนใจทุกโมเมนต์เล็กๆ

8:07

อยากเก็บให้หมด

8:08

>> ออ

8:09

>> เพราะมันเสพติดไปแล้ว

8:10

>> ครับ

8:11

>> มันรู้สึกไปแล้วว่านี่คือสิ่งที่ทำให้

8:15

ชีวิตมีพลังงาน

8:16

>> อื

8:17

>> แล้วทั้งแม่ทั้งพ่อมันลืมไปแล้วว่าความ

8:21

สุขที่ไม่มีตรงเนี้ยมันทำยังไง

8:23

>> ออโอเคเพราะฉะนั้นไอ้ empess เนี่ยสิ่ง

8:26

ที่แรงกว่า nest หรือรังอ่ะคือ empty

8:29

ครับอื

8:30

>> ไม่มีโมเมนพวกนี้จะอยู่ยังไง

8:33

>> อ่า

8:34

>> เพราะว่าโมเมนต์พวกเนี้ยฟีดหัวใจเราอ่ะ

8:37

10-20 ปีอ่ะ

8:38

>> อืใช่แต่มองในมุมของพ่อแม่ก็เห็นใจเอยู่

8:42

เหมือนกันนะครับอย่างเงี้ยดอกเตอร์ตองผม

8:45

เห็นพ่อแม่บางคนนะฟูมฟักลูกมาอย่างดีลูก

8:48

ไปเรียนพิเศษเราก็ไปกับเขาซึ่งเดี๋ยวนี้

8:50

เห็นประจำนะไปนั่งหน้าห้องเรียนเที่ยวรับ

8:54

เที่ยวส่งไปประจำพอหลังจากนั้นลูกจะไป

8:57

เรียนพิเศษไอ้พวกเรียนกิจกรรมต่างๆเราก็

9:00

ต้องหาอีกพาลูกไปลองใช่มั้ยพาไปส่งอีกวัน

9:03

นึงอ้าลูกได้ดีเข้าขึ้นเวทีไปประกวดก็

9:07

ต้องมาเชียร์อีกอ่าคือมันผูกพันกันทุกอนู

9:10

แล้วมันเหมือนกับ

9:11

>> แล้วแฟนคุณอาจจะทำให้ได้เท่า

9:13

>> ใช่

9:13

>> ถามตรงๆสมมุติลูกมีแฟนจริงแล้วแล้วพอพอ

9:17

มันเป็น

9:18

>> มันมี comination แบบเนี้ยมันมีการผูกพัน

9:21

กันแบบเนี้ยลูกชายก็ดีที่แม่ติดหรือลูก

9:24

สาวก็ดีเนี่ย

9:25

>> แต่งงานยากนะ

9:26

>> อื

9:27

>> เพราะอะไรมั้ยพอวันที่อยากจะมีความสุขของ

9:29

ตัวเองหรืออยากจะเลือกคู่ของตัวเองก่อน

9:32

เนี่ยอ

9:33

>> วันนั้นเนี่ยภาพไม่ใช่แค่แม่นะ

9:35

>> อือ

9:36

>> ภาพเสียสละทั้งหมดของแม่ทิ้งชีวิตทิ้ง

9:40

อนาคตทิ้งฝันตัวเอง

9:42

>> แม่อาจจะอยากเป็นนักบัลเล่์ก็ได้แล้วทิ้ง

9:44

ฝันตัวเองอ

9:45

>> อ

9:45

>> ทิ้งทุกอย่างเหนื่อยทุกวันไม่เคยบ่น

9:49

>> ฮะ

9:50

>> รอลูกทุกอย่างลูกมาก่อนแล้ววันนึงลูกบอก

9:53

ว่าผมขอไปมีความสุขของตัวเอง

9:56

>> อื

9:57

>> ลูกทำง่ายๆนะ

9:58

>> ใช่ๆ

9:59

>> สมมุติแม่น้ำตาไหลขึ้นมาว่าแล้วแม่จะอยู่

10:02

ยังไง

10:02

>> อ่า

10:03

>> ลูกคนไหนจะ

10:04

>> ใช่

10:05

>> จะแข็งแรงพอที่จะบอกว่าแล้วแต่แม่

10:07

>> อใช่ลูกก็ทำใจลูกก็ทำใจฟัง

10:09

>> โอหมันไม่ได้โหดแค่แม่

10:10

>> อือๆ

10:11

>> ลูกเองก็ดิ้นเหมือนกัน

10:12

>> ครับ

10:12

>> ว่าเอ๊ะแต่แฟนเราก็

10:16

รัก

10:17

>> อื

10:17

>> แม่ก็ทิ้งไม่ได้แล้วหลายกรณีแฟนกับแม่ก็

10:21

ไม่ได้เข้ากัน

10:22

>> [เสียงหัวเราะ]

10:22

>> ใช่ภาษาคือแม่ผัวลูกสะใภ้อ่ะนะพูดง่ายๆนะ

10:25

>> บางทีก็ไม่ได้เข้ากันได้ใช่

10:27

>> แต่อันนึงอันนึงที่เป็นรอยต่อเลยที่แล้ว

10:30

คิดว่าน่าสนใจก็คือว่าอย่างพอพอเพอแม่ลูก

10:33

แล้วเผูกพันกันมากๆหรือพ่อลูกเผูกพันกัน

10:35

มากๆเนาะอยู่กันทุกช่วงวัยทุกช่วงความ

10:38

สำเร็จเนี่ยคือบางทีพอเขาไปเทคกับชีวิต

10:40

ลูกมากๆในวันที่ลูกอาจจะผิดหวังท้อแท้

10:43

เสียใจเไปดูแลมากๆนะแล้วเขาก็จะรู้สึก

10:46

ตลอดเวลาว่าเขาอ่ะคือคนสำคัญต้องอยู่ใน

10:49

ทุกช่วงพอวันนึงลูกไปและไอ้ความรู้สึกแบบ

10:52

นี้มันทิ้งไม่ได้ดร.ต้องลูกไปปรากฏตัวใน

10:57

โซเชียลmedมีดียที่ไหนเช่นนะอยากจะแบบ

10:59

เค้าอาจจะวันนึงเอาจจะสำเร็จเไปลงใน IG

11:02

แม่ตามเไปเม้น์นู่นนี่นั่นลูกเขาจะไม่รู้

11:05

สึกเหมือนเดิมแล้วลูกจะรู้สึกว่าเฮ้ยแม่

11:07

เริ่มเข้ามาในareเรียที่เขาไม่อยากให้มา

11:10

>> คือประเด็นก็คือว่า

11:13

ทุกคนจะต้องมี launch out period คือ

11:15

>> อ

11:16

>> เราเลี้ยงเข้ามายังไงเนี่ย

11:20

เราต้องส่งมอบต่อเพราะบทบาทความเป็นพ่อ

11:23

แม่มันเป็นตลอดไม่ได้

11:25

>> อื

11:26

>> วันนึงพ่อกับแม่จะต้องมีบทบาทของชีวิตคู่

11:30

ด้วยกันเองที่ไม่มีลูกด้วย

11:32

>> อื

11:32

>> แต่หลายครั้งอ่ะเวลาพ่อกับแม่แบ่งงานกัน

11:35

น่ะ

11:35

>> อ่า

11:36

>> พ่อก็สุขกับแม่ไม่เป็นเหมือนกันไง

11:38

>> ออ

11:39

>> แม่ก็ทำเป็นแต่แม่

11:41

>> แต่ภรรยาลืมไปแล้ว

11:43

>> ออทำบทบาทแม่จนลืมบทบาทภรรยาไป

11:45

>> สามีก็ลืมบทบาทว่าเรา 2 คนสุขกันยังไงก็

11:49

ลืมแล้วเหมือนกัน

11:50

>> ออโอเค

11:51

>> พ่อสามีก็ไม่หมกตัวกับอ

11:53

>> เพื่อจะเลี้ยงดูลูกกับแม่

11:55

>> ให้เขาใช้ชีวิตด้วยกันไม่ต้องกังวล

11:57

>> เนี่ยมันคือ trangulation คือความสัมพันธ

11:59

สามเศร้าที่โหดร้าย

12:01

>> พอท้ายสุดตัวลูกเองก็รู้สึกผิดเพราะตัว

12:04

เองก็เหมือนสามีทดแทนนะ

12:05

>> เพราะแม่น

12:07

>> จริงเพราะว่าแม่มาเอาคุณค่าจากลูกแล้ว

12:10

จริงๆมันควรจะเอาจากสามี

12:12

>> อ๋อ

12:12

>> ก็คือมันกลายเป็นไดนามิที่โหดร้าย

12:16

>> อื

12:16

>> ที่สเศร้าเี่มันกลับคืนรังไม่ได้เลย

12:19

>> มันก็จะเอตี้ถาวรเอมตี้แบบงงด้วยอือๆต่อย

12:24

มีความสุขกับสามีไม่เป็น

12:25

>> อ

12:26

>> ลูกก็ไม่เอาแล้ว

12:27

>> ครับ

12:27

>> เอยากจะร้อนเช้า

12:28

>> อือ

12:29

>> แล้วเราจะทำอะไรต่อชีวิตแต่ว่าสิ่งที่

12:32

ต้องเริ่มเลยก็คือว่าเราต้องกลับไปหา

12:35

ชีวิตที่เราทิ้งไปอ่ะ

12:37

>> อื

12:38

>> เพราะว่าบทบาทเราอ่ะมันจบแล้วไงฮะ

12:41

>> ออ

12:42

>> แต่แม่หลายคนดื้อ

12:44

>> ใช่ไม่ยอมจบ

12:45

>> ไม่ยอมจบ

12:46

>> ใช่ๆ

12:47

>> เพราะว่า

12:48

>> ลูกเราเลี้ยงลูกให้โตใช่ป่ะ

12:51

>> แต่เราเองอ่ะไม่โต

12:53

>> ไม่โตเออเออมันกลับด้านกันเนาะ

12:56

>> เค้าเรียกว่า reverse

12:57

>> ครับ

12:58

>> กลายเป็นแม่ที่ต้องมาชัวร์ไม่ใช่ลูกที่

13:00

ต้องมาชัวร์หรือพ่อที่ต้องมาชัวร์

13:02

>> ต้องโตขึ้นแต่มุมนึง

13:04

>> ก็เห็นใจแม่แบบนี้เหมือนกันนะเพราะว่าคุณ

13:06

แม่ที่เจอภาวะแบบนี้เหมือนกันเพราะว่ามัน

13:08

เหมือนกับว่า 10 กว่าปีที่ดูแลลูกเนี่ย

13:11

มันยิ่งทำให้เรารู้สึกชีวิตเรามีคุณค่ามี

13:14

value ที่มันแข็งแรงมากขึ้นเรื่อยๆแต่พอ

13:17

มาวันนึงลูกโตมันถูกตัดจบปุ๊บไอ้เราไม่มี

13:20

เวลาไปเตรียมตัวในการไปสร้างคุณค่าจาก

13:22

อื่นไง

13:23

>> ใช่

13:23

>> ใช่มั้ฮะ

13:24

>> คือกระบวนการเค้าเรียกว่า emotional

13:27

processing คือกระบวนการจากลาบทบาทนึงนะ

13:31

มันไม่ได้จากลากันหรอกว่าจริงๆลูกไปมีแฟน

13:34

เนี่ยอ

13:35

>> การไปสร้างครอบครัวใหม่ก็ยังต้องปรึกษา

13:37

พ่อแม่อยู่

13:38

>> ครับ

13:38

>> เพราะพ่อแม่สร้างมาแล้ว

13:40

>> ใช่

13:40

>> มันรู้ว่าปัญหาที่รออยู่มีอะไรบ้าง

13:42

>> แต่เพียงแต่พ่อแม่ยังไม่ได้เตรียมโดย

13:45

เฉพาะแม่

13:46

>> หรือว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งที่ติดลูกเนี่ย

13:48

>> ไม่ได้เตรียมใจที่จะเป็นแค่เพื่อน

13:50

>> อือื

13:51

>> มันเป็นพ่อเป็นแม่มาตลอดมันไม่ได้เตรียม

13:54

เพราะเป็นเพื่อนมันต้องมันต้องให้ใช่ๆ

13:56

>> ไม่ได้เตรียมใจจะเป็นเพื่อนคราวนี้มัน

13:58

ต้องมี emotional processing ก็คือ

14:01

>> มีกระบวนการว่าเอาล่ะ

14:03

>> เรายังมีความสำคัญอยู่นะ

14:04

>> อื

14:05

>> แต่เป็นเพื่อน

14:06

>> ออโอเค

14:08

>> อันเนี้ยจะต้องไปร้องไห้ให้เสร็จว่า

14:12

เราจะไม่ได้ฟินแบบแต่ก่อนแล้วนะ

14:14

>> อืออือ

14:15

>> ลูกร้องไห้หาเราคนแรกลูกหิวหาเราคนแรกลูก

14:19

เหนื่อยหาเราคนแรกลูกจะไปทำอะไรหาเราคน

14:22

แรกมันจบแล้วนะ

14:23

>> อ่า

14:24

>> แต่ถ้าลูกมีปัญหาอะไรกับชีวิตคู่

14:26

>> อือ

14:27

>> เจะปรึกษาเรา

14:28

>> ออโอเค

14:29

>> รับได้มั้ยว่าบทบาทบางลงแล้วตอนนี้เรา

14:33

เหลือเวลาเยอะมากในความว่างเปล่าเนี่ยที่

14:37

พ่อกับแม่ที่แก่แล้วเนี่ยจะหันมามองกัน

14:40

ว่าเราจำได้มั้ยว่าเราเคยมีสุข

14:43

>> กันโดยไม่มีลูกยังไง

14:45

>> อื

14:46

>> มันต้องกลับมารื้อฟื้นตรงนั้นด้วย

14:47

>> เออ

14:48

>> เพราะว่าพ่อเองก็เหนื่อยแม่เองก็เหนื่อย

14:51

>> เลี้ยงลูกจนเหนื่อยแต่ไม่เคยมีสุขด้วยกัน

14:53

มันก็ต้องหันมาจำว่าไอ้ตอนจีบกันเนี้ยเรา

14:56

ชอบทำอะไรกัน

14:57

>> เคยช่วยคู่แบบนี้นะ

14:59

>> อ

14:59

>> เขาก็เลยต้องไปนั่งคิดเอ้ยเราชอบไป

15:02

เซ็นทรัลชิดลมเอ้ยเราชอบไปประตูน้ำ

15:04

>> เอ้ยเราไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือนะจำได้ก็จด

15:07

เป็นไอเทมเลยบอกว่า

15:09

>> ลองม

15:09

>> เออย้อนๆ

15:11

>> ลองกลับไปทำสิ่งเหล่านั้นดูว่า

15:13

>> มันยังสุกอยู่มั้ยอ

15:14

>> อือๆ

15:16

>> ไปลองอาหารอร่อยๆไปทานเมนูใหม่ไป

15:19

>> ครับ

15:20

>> ไปทำกิจกรรมบ้านเพื่อนที่ห่างหายกันไปนาน

15:25

>> อ

15:26

>> ไปปลูกผักไป

15:29

>> ครับ

15:29

>> ทำสวน

15:30

>> อ

15:31

>> ไปอะไรที่เคยคิดฝันอยากจะทำแต่ไม่ไป

15:35

>> มีผู้หญิงบางคนเป็นนักวิ่งมาก่อน

15:38

>> อื

15:38

>> อยากจะกลับไป

15:39

>> ออกลับไปวิ่ง

15:40

>> ไปแข่ง

15:41

>> อ๋อ

15:41

>> ไปแข่งวิ่ง

15:42

>> อ

15:43

>> อันเนี้ยมันไม่มีลูกแล้วอ่ะแต่ว่า

15:46

>> กว่าเราจะ

15:48

พอ process หรือผันคือยอมยอมจากกับบทบาท

15:53

ที่เราชอบเหลือเกินไปสู่บทบาทใหม่เนี่ย

15:56

กระบวนการเต้องร้องไห้บ้าง

15:58

>> อื

15:59

>> ร้องไห้

16:00

>> ว่ามันจบแล้ว

16:01

>> ครับ

16:01

>> เพราะแม่ไม่ค่อยเตรียมใจหรอก

16:03

>> แม่คิดว่า

16:04

>> จะได้เป็นแบบเนี้ย

16:06

>> อื

16:06

>> ไปยาวๆ

16:07

>> จำได้มั้ฮะ

16:08

>> เราชอบความเคยชิน

16:10

>> ใช่

16:11

>> มากกว่าความสงสัยตัวเอง

16:12

>> อ่าโอเค

16:13

>> ความเราไม่ค่อยใจดีกับตัวเอง

16:15

>> อือๆ

16:16

>> แต่ชอบเมื่อกี้ดร.จะต้องที่เมื่อกี้บอก

16:18

ว่าเราต้องรู้ว่าบทบาทเราเปลี่ยนแล้วจาก

16:20

เดิมเราเคยเป็นแม่

16:22

>> พอถึงระดับนึงลูกโตเราต้องเปลี่ยนบทบาท

16:24

เราเป็นเพื่อนอ่าซึ่งแม่นี่สมัยก่อนเราก็

16:27

จะฟูมฟักดูแลทุกอย่างทุกอย่างในวันที่ลูก

16:30

อ่อนแอแต่พอมาเป็นเพื่อนนี่ลูกเขาจะแวะมา

16:33

หาเราตามไม่ไม่บ่อยอ่า

16:37

>> ไม่บ่อยไม่มีเพื่อนคนไหนไปหากันบ่อย

16:39

>> ใช่มันคงไม่อยู่กับเราตลอดเวลาเออ

16:40

[เสียงหัวเราะ]

16:41

แสดงว่าตรงนี้พ่อแม่ต้องเรียนรู้ในการ

16:44

เปลี่ยนตัวเองจากบทบาทของแม่เป็นเพื่อน

16:48

สำหรับพ่อแม่ที่อาจจะยังไม่รู้เฮ้ยแล้ว

16:51

เป็นบทบาทเป็นเพื่อนกับลูกนี่มันต้องทำ

16:53

ยังไงวะ

16:54

>> คือพอเราเป็นเพื่อนกับลูกอมันจะมีบาวมัน

16:57

จะมีขอบเขตอ

16:58

>> ครับ

16:59

>> สมมุติเราเป็นเราเป็นเพื่อนกันเนี่ยฮะ

17:00

>> อือ

17:01

>> สมมุติว่าผมเนี่ยรบกวน

17:04

>> อื

17:04

>> อยู่ตคือเหมือนโทรหาทุกวันเลยว่า

17:07

>> อ

17:08

>> แล้ววันนี้กินข้าวหรือยังแล้ววันนี้ทำ

17:10

อะไรอยู่อะไรเงี้ย

17:11

>> เพื่อนก็จะรู้สึกว่าโอ้โห

17:12

>> เฮ้ยมันเข้ามาใกล้เราเกินไปแล้ว

17:14

>> มันอันนี้เมียยังไม่ทำเลยอะไรเงี้ยใช่มั้

17:17

เอ่อความเป็นเพื่อนมันก็คืออาจจะเช็คอิน

17:19

กันแบบเดือนละครั้งเฮ้ยไปนั่งกินข้าวกัน

17:21

หน่อยดิเฮ้ยเป็นไงวะ

17:22

>> อ่าโอเคมีสเปaceมั้ย

17:24

>> เดือนละครั้งเดือนละ 2 ครั้งมันก็พอดีพอ

17:26

ดี

17:26

>> หรือเพื่อนรักกันมากอาจจะอาทิตย์ละครั้ง

17:29

>> อย่างพ่อแม่ที่อยากรู้ความเป็นไปของลูกก็

17:32

every ทุกอาทิตย์อาจจะมามีกินข้าวด้วย

17:35

กันแล้วมาเล่าให้ฟังว่ามันไปทำอะไรกันมา

17:37

บ้าง

17:38

>> ใช่มั้แล้วพ่อแม่ก็อาจจะมีแนะนำบ้างให้

17:40

ทริปสบ้างว่าเออสมัยพ่อสมัยแม่นมันอย่าง

17:43

งี้งั้นงู้น

17:44

>> แล้วพ่อแม่เนี่ยก็ต้องกลับมารักกันให้ลูก

17:48

เห็นด้วยว่า

17:49

>> อือ

17:50

>> พ่อแม่

17:51

>> อยู่กันได้

17:52

>> อยู่กันได้เหมือนกันเพราะว่าลูกก็อยากได้

17:54

ความหวังว่า

17:55

>> อืถ้าฉันไปแล้ว

17:56

>> เมื่อไปแล้วพ่อแม่เค้าก็ยังรักกันต่อนะ

17:59

มันก็ให้ความหวังกับลูกว่าคู่เราก็จะรอด

18:01

เหมือนกัน

18:02

>> อ๋อโอเค

18:03

>> เพราะฉะนความเป็นเพื่อนมันคือบทบาทที่

18:05

เหมาะเยอะ

18:06

>> ในโคงที่ลูกต้องร้อนเช้าต้องออกจากลังว่า

18:09

ง่ายๆเพราะงั้นรังที่ว่างเปล่าอ่ะ

18:12

>> อย่าตีความความว่างเปล่าเป็นความไร้ค่า

18:15

>> อือื

18:15

>> ความว่างเปล่ามีไว้เพื่อสร้างรังใหม่

18:20

ระหว่างสามีกับภรรยา

18:21

>> อ๋อโอเคหมายถึงพูดง่ายๆว่าสมัยก่อนลูกเคย

18:24

อยู่นี้พอลูกบินไปฉันกับภรรยาก็มาอยู่กัน

18:27

ในรังรางนี้อยู่ให้ได้

18:29

>> แต่อันนี้อันนึงอันนึงที่ที่สนใจครับคือ

18:31

เขาบอกว่าพอสมัยก่อนเราเปลี่ยนบทบาทจาก

18:34

แม่เป็นเพื่อนเนี่ยแม่เนี่ก็จะจัดแจงนู่น

18:36

นี่นั่นให้ทุกอย่างแต่พอมาวันนึงมากลายมา

18:39

เป็นเพื่อนของลูกนี่บางทียังมีความเคยชิน

18:41

อยู่เพราะว่าเหมือนเราอยากจะจัดแจงให้ได้

18:43

ทุกอย่างอ

18:43

>> แสดงว่าตรงนี้เราก็ต้องเว้นช่องว่างเว้น

18:46

ระยะห่างพอสมควรสิ

18:48

>> ประเด็นก็คือว่าสมัยที่เราเสพติดทุก

18:53

กิจกรรมของลูกอฮะ

18:54

>> อือ

18:55

>> เราต้องมองเป็นการเสพติดเราอย่ามองเป็น

18:58

ความหวังดี

19:00

>> เพราะถ้าเรามองเป็นความหวังดี

19:01

>> อือ

19:02

>> เราจะไม่หยุดเพราะเรามองว่าลูกต้องรู้ว่า

19:06

นี่คือความหวังดี

19:07

>> อือ

19:07

>> แต่ถ้าเรามองว่าเสพติดaddictชสมมุติอ

19:11

>> คนเสพติดเล่าอ่ะแต่ไม่ยอมรับอ

19:14

>> บอกว่ากินเพื่อสังคมมันก็จะไม่หยุดถูก

19:17

มั้ยฮะ

19:17

>> ใช่ๆ

19:18

>> แต่ถ้ายอมรับว่าเฮ้ยเสพติดแล้วเพราะว่า

19:20

มันมีผลต่อสุขภาพมันมีผลต่อความสัมพันธ

19:22

กับคนรอบตัว

19:23

>> อื

19:24

>> การที่แม่เสพติด

19:25

>> ครับ

19:26

>> ลูกจนกระทั่งลูกเครียดใช้ชีวิตตัวเองไม่

19:30

ได้อ่ะอ

19:30

>> คุณแม่ต้องมองว่าอันเนี้ยไม่ใช่ความหวัง

19:33

ดี

19:34

>> อ

19:34

>> อันนี้คือaddictช

19:35

>> อ๋อโอเคเลยนะ

19:37

>> พอเสพติดมันจะต้อง

19:39

>> มันจะมันจะขาตลอด

19:40

>> อ่าโอเคเออ

19:42

>> รักษานหมายถึงว่าเริ่มจากรักษาระยะห่าง

19:44

แล้วคุณคุณพ่อคุณแม่ก็ต้องเริ่มหากิจกรรม

19:47

อื่นๆ

19:47

>> ครับ

19:47

>> ที่ไม่มีลูก

19:48

>> อ่า

19:49

>> แล้วไปสุกกันเอง

19:50

>> ออโอเค

19:51

>> แล้วอาจจะไปต้องระวังด้วยบางทีคุณแม่ก็ไป

19:55

หมกมุ่นกับคุณพ่อต่อหรือคุณพ่อก็หมกมุ่น

19:56

[เสียงหัวเราะ]คุณแม่ต่อ

19:57

>> อันนี้สร้างส้างก็

19:58

>> ต้องมานั่งตกลงกันว่า

19:59

>> สร้างรังใหม่อันนี้

20:00

>> ว่าคุณแม่ก็ต้องมีเพื่อนกับคุณแม่ด้วยคุณ

20:02

พ่อก็ต้องมีเพื่อนของคุณพ่อด้วย

20:04

>> ก็ต้องมีเวลาที่คุณพ่อคุณแม่มา

20:06

>> มารำลึกความสุขร่วมกันด้วย

20:07

>> เอออันนี้อันนี้น่าสนใจนะเพราะว่าบางคน

20:10

นี่แบบว่าคุยถึงเรื่องลูกมากๆเค้าก็คิด

20:12

ว่าเค้าทำด้วยความรักเนาะแต่บางทีมันมัน

20:14

เสพติดอะไรบางอย่างด้วยเหมือนกันเนาะ

20:16

>> อคือเราต้องเข้าใจอ่ะมันเมื่อกี้ที่แอบ

20:19

คุยเรื่องซีรียอ่ะ

20:20

>> อื

20:21

>> มันก็เสพติดนะ

20:22

>> เออใช่ๆใช่มั้มันใช่ๆ

20:24

>> มันเราหยุดดูไม่ได้เลยอ่ะ

20:26

>> มันฟินใช่มมันเสพติดความฟิน

20:27

>> ใช่แต่เราดูแค่จอไงมันไม่กระทบไม่กระทบ

20:31

เจ้าตัว

20:31

>> อครับ

20:32

>> แต่อันเนี้ยมันกระทบโดยตรงเพราะว่าหลาย

20:37

เคสลูกใช้ชีวิตไม่ได้เลย

20:38

>> อื

20:39

>> เพราะห่วงหน้าโพวงหลังตลอดเวลาแล้วเครียด

20:41

>> อ่าใช่

20:42

>> บางทีงานก็หนักอยู่แล้วใช่มแล้วก็กับแฟน

20:44

ก็เพิ่งเริ่มอ่ะ

20:45

>> มันยังเข้ากันไม่ได้ 100% ด้วยซ้ำอ่ะ

20:49

>> ครับ

20:49

>> แล้วพอมันมี intervention แบบเนี้ยมีการ

20:52

เข้ามาแทรกตลอดเวลาด้วยความหวังดีอ่ะ

20:54

>> เผลอๆไดนามิเนี้ยมันทำให้ลูกยิ่ง

20:58

>> สับสนเข้าไปใหญ่

20:59

>> เพราะฉะนั้นเนี่ยพ่อแม่ที่ดีอเมื่อปล่อย

21:01

ให้ลูกบินออกจากรังอ่ะต้องให้เาค้าฝึกบิน

21:03

เองอ

21:04

>> แล้วเราเป็นแค่โค้ช

21:05

>> ฮะ

21:06

>> แล้วพ่อแม่เองก็ต้องเตือนว่าความหวังดี

21:10

ที่เยอะไปอ่ะมันคือ addiction

21:13

คือการเสพติดต้องเตือนด้วยโอเคแสดงว่า

21:16

ต้องพ่อแม่ต้องเข้าใจเรื่องระยะห่างแบบ

21:17

นี้งั้นถ้าถามในมุมลูกบ้างครับ

21:23

ถ้าสมมุติลูกกำลังเจอพ่อแม่ที่มีภาวะแบบ

21:27

เนี้ยเขายังไม่ยอมปล่อยเราท่าทีของลูกเรา

21:31

ควรจะปฏิบัติต่อพ่อแม่ยังไงบ้าง

21:33

>> อันนี้อยากจะเอาชีวิตตัวเอง

21:35

>> อ

21:36

>> มาเล่าเลยแหละเพราะว่ามันมีช่วงที่ตอน

21:39

เด็กๆเนี่ย

21:40

>> แม่ก็จะเหมือนหวงมากข้ามถนนนี่ยังโทรมา

21:44

บอกคนที่บ้านเลยว่า

21:46

>> ห้ามไม่ให้ข้ามตรงนี้ตรงนั้นตรงนู้น

21:48

>> เออๆ

21:49

>> แล้วพอเราโตมาเรารู้เลยว่าสิ่งแรกที่ต้อง

21:51

ทำเลยก็คือ reverse mentoring ก็เลยบอก

21:54

แม่ว่าแม่ผมเข้ามหาลัยแล้วนะ

21:56

>> อื

21:57

>> แล้วผมจะห่างแม่แน่นอน

21:59

>> อื

22:00

>> มานั่งคุยกันว่าความสุขแม่ที่ไม่มีผมมี

22:02

อะไรบ้าง

22:03

>> อ๋อเหรอ

22:04

>> แล้วเขาก็เริ่มตอนนั้นคือเขาก็เลิกกับ

22:06

สามีไปแล้วนะ

22:07

>> อือ

22:07

>> แล้วเ้าก็ช้าก็ว่างสิ่งแรกเลยก็คือเค้า

22:11

คิดอยู่ในใจว่าเค้าต้องการเพื่อนเที่ยว

22:14

>> อือ

22:14

>> ลูกคงไม่ว่างมาเที่ยวกับเค้า

22:16

>> อ่า

22:17

>> เขาก็เริ่มหาแฟน

22:19

>> อ๋อโอเค

22:20

>> แล้วเราก็ช่วยเหาแฟนเออ

22:22

>> เป็นความสุขของเค้าเอง

22:24

>> พอหาแฟนเสร็จเค้าก็

22:25

>> ไปเที่ยวกับแฟนมีความสุขมากๆ

22:27

>> ส่งรูปมาให้ดูแล้วก็ได้

22:29

>> ไปอยู่โคenเกนนะแล้ว

22:31

>> อื

22:31

>> แฟนก็แบบชอบเที่ยวเหมือนกัน

22:34

>> อือ

22:34

>> ไปเที่ยวโหญี่ปุ่นไปที่แล้วส่งรูปมาให้

22:36

เราอครับ

22:37

>> เราก็

22:38

>> ภูมิใจแล้วเราก็บอกว่าโอนี่แม่ไปตรงที่

22:42

ถ่ายตัวนี้หน่อยเดี๋ยวผมจะไปบ้างอะไร

22:44

เงี้ย

22:44

>> คือ

22:45

>> พอแม่เห็น

22:46

>> ออ

22:47

>> ว่าเรายังผูกพันกันได้แต่ผูกพันกันแบบที่

22:51

สุขใครสุมันน่ะ

22:52

>> อ่าๆ

22:53

>> มันก็เริ่มปรับได้

22:55

>> ออโอเคแสดงว่ามุมนึงลูกก็ต้องทำหน้าที่ใน

22:59

การส่งต่อแทนที่จะแทนที่อาจจะรู้สึกว่า

23:02

แหมไม่ชอบเลยไปบ่นแม่นู่นนี่นั่นบางทีลูก

23:05

ต้องพยายามอาจจะต้องไปเริ่มบอกสถานะ

23:08

สถานภาพบางอย่างให้แม่เขาค่อยๆเตรียมใจ

23:11

เนาะ

23:11

>> แล้วแล้วจริงๆด้วยความที่มันรักกันน่ะ

23:15

>> อ

23:15

>> เพราะฉะนั้นลูกเองก็สามารถที่จะช่วยแม่

23:18

ร้อนเหมือนกันคือตอนเรา 16-17 นะ

23:20

>> อ

23:20

>> พ่อแม่ก็ช่วยเราให้อยู่ด้วยตัวเองได้

23:23

>> ใช่

23:24

>> บางทีถ้าแม่ติดเราเราก็ต้องช่วย

23:26

>> ช่วยให้เค้าอยู่ได้ด้วยตัวเองได้โอ้

23:28

>> เรามาช่วยเกลับ

23:28

>> เออเออเ

23:29

>> เพราะบางทีบางทีเก็เก็ต้องการให้เราช่วยเ

23:32

เหมือนกัน

23:33

>> พอเ้าเเริ่มงง

23:34

>> อื

23:35

>> เเริ่มรู้สึกว่าเอ๊ะหรือหรือมีลูกก็พอ

23:38

อะไรเงี้ย

23:38

>> อ

23:39

>> โอ้ชอบตรงนี้เนาะคือตอนเด็กเด็กพ่อแม่

23:41

ช่วยเราอยู่ด้วยตัวเองได้ตอนนี้พอเราโต

23:42

เราต้องช่วยเขาอยู่ได้ด้วยตัวเองได้อ่า

23:45

งั้นเรามาเราเดี๋ยวเราเข้ามาสู่คำถามโดย

23:47

เฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนที่เริ่มโตแล้ว 40

23:49

50 ไปแล้วพอลูกออกไปแล้วแล้วรู้สึกว่า

23:52

ชีวิตยังเหงา

23:58

ในนี้เขียนมาเลยนะครับบอกว่าบางทีรู้สึก

24:00

ว่ามันเงียบมันเหงามากบอกว่าเวลาไปเดิน

24:03

ห้างเนี่ยก็รู้สึกว่าต้องไปคนเดียวพอไปคน

24:06

เดียวเนี่ยมันก็ได้แต่เดินๆไปไร้จุดหมาย

24:08

เพราะว่ามันไม่รู้ว่ามันจะไปทางไหนไม่รู้

24:11

ว่าเอ่อมันจะคิดเรื่องอะไรดีเพราะแบบ

24:14

ชีวิตมันเริ่มจะว่างเปล่ามากขึ้นเรื่อยๆ

24:17

สำหรับคนที่อาจจะมีความเหงาจากการที่อายุ

24:21

มากขึ้นด้วยลูกห่างด้วยความสัมพันธ์กับ

24:25

สามีมันก็เริ่มเฉยๆจางๆออกไปความเหงาของ

24:28

ผู้ใหญ่แบบนี้เราจัดการยังไงครับดร.ถูก

24:30

ต้อง

24:31

>> คือความเหงาเนี่ยมันนำไปสู่ความเงียบ

24:36

>> อื

24:37

>> จริงๆความเงียบอ่ะดีเพราะว่าความเงียบ

24:40

เนี่ยมันทำให้เกิดสมาธิ

24:42

>> อื

24:43

>> แล้วมันทำให้เราอ่ะอ่านความต้องการตัวเอง

24:45

ได้ชัด

24:46

>> อื

24:46

>> แต่คนมีอายุอ่ะไม่ค่อยใช้ความเงียบในทาง

24:49

บวก

24:50

>> อือ

24:50

>> จะใช้ความเงียบในทางลกนั่นหมายถึงว่าพอ

24:54

เงียบปุ๊บอ่ะอ

24:55

>> จะคิดว่าเหงา

24:55

>> จะคิดว่าเหงาแล้วคิดถึงภาพเดิมๆว่าใช่ล่ะ

24:59

สิเราไม่มีประโยชน์อ่า

25:00

>> เนี่ยเราเราต้องเตรียมตัวแล้วนะไม่

25:04

>> ไม่มีคงไม่มีใครมาเยี่ยมเราแล้ว

25:06

>> คงไม่มีใครมาห่วงเราแล้วเงี้ย

25:08

>> อือ

25:09

>> สิปtในหัวมันจะเป็นสิปt

25:11

>> อือ

25:11

>> ด้านนั้นซะมากกว่า

25:13

>> แล้วแล้วท้ายสุดเราจะกลัว

25:15

>> ครับ

25:15

>> ที่จะคุยกับตัวเองมันจะกลายเป็นว่าไอ้

25:18

ความเงียบความเหงาเนี่ยจะทำให้เราอยู่ใน

25:21

โหมด Mindless หรือ aut pilot นั่นคือ

25:24

ไม่กล้ามองความว่างเปล่าในใจไม่กล้าคุย

25:27

กับตัวเองว่าจริงๆแล้วอ่ะเราอยากทำอะไร

25:30

อีกตั้งเยอะ

25:31

>> อื

25:31

>> แต่เราไม่เคยกล้ามอง

25:33

>> ครับ

25:34

>> ต่อให้ 70 80 อ่ะยังมีอะไรอีกเยอะที่เรา

25:36

อยากทำหลายคน

25:37

>> อยากไปทำบุญหลายคนอยากไปเยี่ยมสถานที่ที่

25:40

ไม่เคยเยี่ยมหลายคนอยากกลับไปหาเพื่อน

25:42

เก่าที่มีอายุเหมือนกัน

25:45

>> อาจจะ

25:45

>> ไปตั้งกลุ่มเพื่อสุขภาพหรืออะไรก็ตามหรือ

25:48

หรือออกไปออกกำลังกายด้วยกันตอนเช้าอ

25:50

>> แต่เราไม่กล้าใช้ความเงียบอ่ะเพื่อจะอ่าน

25:54

ตัวเองเรากลับใช้ความเงียบเพื่อตอกย้ำตัว

25:56

เอง

25:57

>> ออ

25:57

>> เพราะงั้นพอพอพอเป็นแบบนี้ปุ๊บป่ะ

26:00

>> ครับ

26:00

>> ความเงียบจะน่ากลัวมากอื

26:02

>> เพราะความเงียบสำหรับเราอ่ะเราช็อตต่อไป

26:05

ก็คือเราจะตอบย้ำตัวเอง

26:06

>> ออโอเค

26:07

>> มันไม่ใช่ความเงียบที่ทำให้เรามีสมาธิและ

26:10

อ่านตัวเองออก

26:11

>> อ๋อ

26:12

>> มันเลยไปได้เเรียกว่า 2 ทิศทาง

26:15

>> ในทิศทางตอกย้ำ

26:16

>> กับทิศทางอ่านตัวเองเราต้องไปในทิศทางตัว

26:20

เอง

26:21

>> เอออันนี้ดีนะเพราะว่าคนเวลาอยู่กับความ

26:25

เงียบความเหงานะบางทีไอ้ความความเงียบมัน

26:28

นำมาซึ่งความเหงาแล้วมันก็กลายเป็นพลัง

26:30

บางอย่างที่มันคุมพลังลบที่มันที่มันคุม

26:32

เราไว้เนาะเราจะฝังหัวกับมันด้วยเนาะ

26:34

อย่างงั้นใช่มั้ย

26:35

>> แล้วเวลาเราตอกย้ำตัวเองนะมันจะตลกมันจะ

26:37

สปริalมากเลยเ้าเรียกว่ามันจะแคส

26:40

>> มันเหมือนน้ำน้ำไหลที่มันจะดิ่งลงไปข้าง

26:43

ล่างเรื่อยๆ

26:43

>> อือๆ

26:44

>> นั่นคือที่มาของความซึมเศร้ากับซิ้นยินดี

26:48

หลายคนเนี่ย

26:49

>> อื

26:49

>> พอไม่เข้าใจว่าความเงียบอ่ะ

26:53

>> ครับ

26:53

>> ควรจะพาเราอ่ะไปสู่การอ่านตัวเองเนี่ย

26:57

>> แต่ดันใช้ความเงียบไปตอกย้ำตัวเอง

26:59

>> อือ

26:59

>> จากตอกย้ำตัวเอง

27:01

>> จะกลายเป็นโหมดออ pilot นั่นหมายถึงว่า

27:04

>> ไปถึงจุดไร้ค่าจริงจังมากๆ

27:06

>> อ่า

27:07

>> แล้วไปถึงจุดที่ไม่อยากอยู่แล้ว

27:09

>> ครับ

27:09

>> เพราะฉะนั้นเนี่ยเราต้องตัดสายน้ำตั้งแต่

27:12

ตอกยำ

27:12

>> อ๋อโอเค

27:14

>> เพราะฉะนั้นเงียบเมื่อไหร่

27:16

>> อือๆ

27:17

>> ให้ใช้ความเงียบให้เกิดสติ Mindful ไม่

27:20

ใช่ Mindless

27:20

>> ออ

27:21

>> Mindful ก็คืออ่านตัวเอง

27:23

>> เพื่อจะสร้างสุขด้วยตัวเอง

27:25

>> แต่ถ้า Mindless ก็คือตอกย้ำตัวเองอ

27:27

>> อ่า

27:28

เพื่อจะสิ้นยินดีไปเลย

27:30

>> ครับซึ่งอย่างที่บอกมันจะมันจะยิ่งดำดิ

27:33

ดิ่งๆลงไปดิ่งๆลงไปเรื่อยๆ

27:35

>> Spiral Down

27:36

>> อื

27:36

>> มันไม่มันไม่อย่างงี้นะ

27:37

>> ครับ

27:38

>> มันม้วนลง

27:40

>> โอเคเหมือนที่เบอกว่าเหมือนที่เบอกพอมี

27:42

อาการจิตตกแล้วมันจะดิ่งลงไปเรื่อยๆ

27:44

>> จิตตกคือคำที่ใช่

27:46

>> มันคือมันคือ downward spiral อ่ะมันแบบ

27:48

มันหมุนลงอ่ะคาสcลงใช่ครับ

27:50

>> ครับ

27:51

>> แล้วถ้าสมมุติเราอยู่เราจะอยู่ในโหมดอ่า

27:54

เราจะอยู่ในโหมด Mindful นี่แหละเวลาเรา

27:56

บอกเราจะถามตัวเองเนี่ยเนี่ยถามอะไรตัว

27:58

เองบ้าง

28:00

>> เมื่อกี้ที่เราพูดกันถึงเรื่องของการเป็น

28:03

เพื่อนสนิทตัวเองนะ

28:04

>> อ่า

28:05

>> คือแต่เราต้องเป็นเพื่อสนิทแบบยุ่งกับเรา

28:08

ด้วยเพราะว่าเพื่อสนิทไทยนี่คือไม่ค่อย

28:09

ยุ่ง

28:10

>> ไม่ค่อยยุ่ง[เสียงหัวเราะ]

28:11

เออ

28:11

>> เพราะเนี่ยก็คือเราก็ต้องคิดว่าเอ๊ะถ้า

28:14

เรารอเป็นเพื่อนสนิทตัวเองที่

28:17

>> อยากสนใจจังเลยว่าเธอยังขาดอะไรในชีวิต

28:21

มั้ยที่เธอสร้างได้เองและสุขได้เองอ

28:24

>> ถ้าเราอ่ะแค่อ่านนะไม่มีใครไม่มีหรอก

28:29

เพราะว่าความสุขเล็กๆมันเยอะมากที่เรายัง

28:30

ไม่ได้ทำ

28:31

>> อือ

28:32

>> คนเราอ่ะจะ 50 60 70 อ่ะ

28:34

>> ยังแม้แต่เรา 2 คนน่ะมันก็ยังมีเรื่องที่

28:38

เรายังอยากทำแต่ไม่ได้ทำมันไม่มีเวลาทำ

28:41

ใช่

28:41

>> มีเรื่องที่ฝันแล้วไม่ได้ทำ

28:43

>> ใช่

28:43

>> ผมไม่เห็นนะครับมีคนนึงอายุ 80 นะสามีตาย

28:48

ลูกตายตัวคนเดียว

28:50

>> อืออือ

28:51

>> แล้วเาเลือกอ่านตัวเอง

28:52

>> อือ

28:53

>> แล้วเจำได้ว่าเค้าเคยอยากไปเรียนบาเล

28:56

>> ที่จูเลีย์ตั้งตั้งแต่สาวๆ

28:57

>> อื

28:58

>> แต่ลืมไปแล้วแล้วไม่ได้ทำ

29:00

>> แล้วเกลับไปเรียนใหม่

29:01

>> ตอน 80

29:02

>> ตอน 80

29:03

>> แล้วไปออก

29:05

>> รายการโชว์

29:07

>> แล้วไปเต้นบาเล่โชว์ไปแข่งโอนะ

29:09

>> ออ

29:10

>> ทั้งที่แรงแทบ

29:11

>> แทบจะไม่มี

29:11

>> ไม่มีแต่กลายเป็นว่าเไปฟิตตัวเองใหม่

29:14

>> แล้วไปศึกษาโอ

29:15

>> ศึกษาร่างกายตัวเองกินยังไงอยู่ยังไง

29:18

เพื่อจะกลับมา

29:19

>> กลับมาแข็งแรงได้

29:19

>> แข็งแรงได้

29:20

>> อืๆ

29:21

>> มันนี้คือเ้าเรียกว่า spiral up คือพอ

29:24

เราเลือก

29:25

>> แทนที่จะ mindless เออ

29:27

>> คือปล่อยปล่อยโหมดแบบออโต Pilot อ่ะปล่อย

29:30

ปล่อยไปตามกระแสน้ำ

29:32

>> เรากลับ mindful ตั้งสติว่าเรายังไม่ได้

29:34

ทำอะไร

29:35

>> อื

29:36

>> ที่เราอยากทำแล้วมันท้าทายตัวเราเองมันก็

29:38

จะ spiral up

29:39

>> ออ

29:40

>> แข็งแรงขึ้นสุขภาพดีขึ้น

29:42

>> อ

29:43

>> กลายเป็นมีความสุขในสิ่งซึ่งไม่นึกไม่ฝัน

29:46

ว่าจะได้ทำ

29:47

>> ใช่ๆ

29:47

>> แล้วภูมิใจตัวเองมากขึ้นด้วย

29:49

>> เออโหแต่มันแต่มันน่ารักที่ว่าไปเอาความ

29:51

ฝันที่แทบจะลืมไปแล้วว่ากลับมากลับมาฟื้น

29:54

ใหม่ได้อื

29:56

คุณแม่

29:57

>> เออ

29:58

>> แกอยากเที่ยวรอบโลกแต่แกอยากเลี้ยงเด็ก

30:01

>> เออ

30:01

>> เค้าก็ไปอาสาเลี้ยงเด็ก

30:03

>> ตามสถานสงเคราะห์อย่างงี้เหรอหรือว่าไง

30:05

>> ใช่มีความสุขมากพี่ชายพี่ชายเหมือนกันตอน

30:08

60 แล้วป่วย

30:09

>> ออือ

30:10

>> ก็คือมันไม่เหลือไม่เหลือใครแล้วเค้าก็ไป

30:13

เลี้ยงเด็ก

30:14

>> อื

30:14

>> อาสาไปเลี้ยงเด็กเพราะว่าเค้าไม่เคยได้

30:18

ตอนที่เค้าเป็นพ่ออ่ะ

30:19

>> อ่า

30:20

>> เค้าไม่ได้ใกล้ชิดไง

30:22

>> ออ

30:23

>> เพราะงั้นสิ่งที่เราเราเราฝันไว้แต่เรา

30:25

ยุ่งเกินจะทำเพราะว่างานก็ดีอะไรก็ดี

30:28

เนี่ย

30:28

>> มันเป็นช่วงที่เรารือฟื้นได้

30:30

>> อื

30:31

>> แค่อ่านความสุขตัวเองเท่านั้นเองแต่ว่า

30:34

เสียน่าเสียดายคนส่วนใหญ่

30:36

>> เลือก Mindless ไม่ Mindful เลือกปล่อย

30:40

ชีวิตไปเลยตาม

30:40

>> เลือกเศร้าเหงามากกว่า

30:42

>> ใช่ๆ

30:42

>> อืจริงๆไอ้เรื่องที่เรากลับมาทบทวนว่ามัน

30:45

ยังมีมาคุยกับตัวเองเนี่ยจริงๆมันไม่

30:47

จำเป็นต้องเป็นเรื่องใหญ่ก็ได้ใช่มั้ยมัน

30:49

อาจจะแบบปู่ไม่ต้องถึงขนาดไปกลับไปสู่

30:51

ห้องเรียนไปเรียนบัเล่์บางทีเรื่องเล็กๆ

30:53

ก็มา

30:54

>> หลายคนก็มันมีมันมีกรณีนี้ก็คือมีอยู่คน

30:58

นึงเค้า

31:01

อยากทำอาหารฟิวชั่น

31:05

>> อื

31:06

>> แต่มันไม่มีเวลาเลยแล้วพอแก่ลงเนี่ยพอมัน

31:08

ว่างเนี่ย

31:08

>> อือ

31:09

>> เไปฝึกทำอาหารฟิวชั่นจนขายดิบขายดีกลาย

31:12

เป็นกลับมายุ่งอีกรอบ[เสียงหัวเราะ]

31:14

>> เออใช่

31:15

>> ไปทำอาหารก็เป็นไปได้ไปทำขนมปัง

31:18

>> ไปบางคนก็อาจจะแค่แบบอยากรู้จักคนรอบบ้าน

31:22

>> อืออื

31:23

>> เพื่อนบ้านเป็นใครบ้างยังไม่รู้เลยอยาก

31:25

อยากแวะร้านกาแฟนั่งขำๆ

31:28

>> คุยเรื่องเก่าๆเงี้ย

31:30

>> บางทีเรื่องพวกนี้ก็ลืมไปแล้วว่าเรา

31:32

ต้องการ

31:33

>> ออโอเคแต่มันคนที่เป็นแบบนี้มันต้องมี

31:36

พลังในตัวเองพอสมควรเนาะที่คือพูดง่ายๆ

31:39

ว่ามนุษย์เราเนี่ยไอ้ด้านลบเนี่ยมันจะดูด

31:41

เราแรงกว่าในในด้านบวกมันก็ต้องเหมือน

31:44

เหมือน

31:46

เติมพลังให้กับตัวเองพอสมควรเหมือนกัน

31:47

ครับ

31:48

>> อีกอย่างนึง

31:50

อันนี้อันนี้ก็เคยคุยกับคุณแม่คุณแม่เคย

31:53

พูดตอนที่ช่วงเราจะเข้ามหาลัยใช่มั้แล้วเ

31:55

ก็เริ่มว่างเกิน

31:57

>> อื

31:58

>> แล้วเขาก็คุยให้ฟังถึงโฆษณาว่าเนี่ยเห็น

32:02

ผู้หญิงแก่คอยลูกอยู่ที่บ้านน้ำตาลหลาย

32:04

โฆษณา

32:06

>> ก็เลยบอกแม่

32:07

>> อันนั้นน่ะ

32:08

>> ไม่ใช่ภาพจริงของคนแก่

32:10

>> อ่า

32:11

>> มันมีอีกหลายภาพ

32:12

>> อื

32:12

>> คุณแม่ไปดูเอ่อฝรั่งที่โคenสิ

32:16

>> ครับ

32:16

>> เอยากให้รั่วออกจากบ้าน 16 เพราะอยากใช้

32:19

ชีวิตอ่าครับ

32:21

>> แม่นึกถึงภาพแบบนั้นด้วยภาพที่ได้ใช้

32:23

ชีวิตตัวเองได้เห็นแก่ตัวครับ

32:26

>> คุณแม่ได้เห็นแก่ตัวคิดดูแม่ไม่คุณแม่ไม่

32:28

เคยได้เห็นแก่ตัวเลยเอืจริง

32:31

>> เออ

32:32

>> แล้วมันเห็นแก่ตัวได้เหรอ

32:33

>> เออ

32:34

>> ก็เลยบอกว่าทำไมจะไม่ได้ก็เลี้ยงลูกมาจน

32:37

>> อื

32:37

>> จนจบแล้วอ่ะ

32:38

>> มันได้เวลาของตัวเองแล้ว

32:39

>> มันก็ต้องเป็นเวลาของตัวเองบ้าง

32:41

>> เก็คิดอยู่เลยว่าเออเดี๋ยวแม่จะกลายเป็น

32:44

อำนวยการสร้างหนัง 2-3 เรื่องอ่ะ

32:46

>> ออ

32:47

>> ทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำฝันจะทำแล้วไม่ได้

32:49

ทำอครับ

32:50

>> ใช่เพราะว่าคนเป็นแม่เนี่ยอะไรๆก็จะลูก

32:53

เนาะไม่ใกล้เห็นกับตัวให้ตัวเองเพราะว่า

32:56

ขนาดแม่เราเองที่บ้านเด็กถ้าเราเป็นเด็กๆ

32:59

นี่เามีปลามีอะไรเอ้ากินปลากินปลาพอตอน

33:02

นี้โอ้โหเขา 80 กว่าแล้วเยังเ้ากินปลากิน

33:05

ปลาถือทั้งนั้นจริงๆเคงจะต้องได้กินเยอะ

33:07

กว่าเราแล้วนะแต่ตอนนี้เยังห่วงลูกอยู่

33:10

เอออันนี้เป็นเป็นสัญชาตญาณของแม่เนาะ

33:13

>> ใช่อีกอย่างนึงคือโหมดที่เราชอบ operate

33:16

นะฮะมันจะเป็นโหมดความเคยชิน

33:18

>> อ

33:18

>> ถ้าเราเรียนรู้ที่ยังไม่ชินน่ะครับ

33:21

>> แล้วสนุกแล้วค้นหา

33:26

ตอนเราเป็นเด็กนะ

33:27

>> อื

33:27

>> สิ่งที่ความสุขของเด็กอ่ะมันคือการค้นพบ

33:31

อะไรก็ไม่รู้บ้าๆบอๆน่ะ

33:33

>> บางที

33:33

>> ไปป่าไปเจอผีเสื้อตวงแล้ว

33:36

>> เราชี้ให้แม่ดูหรือ

33:38

>> ขี่แล้วไปเห็นจักไปเห็นจักรยานแล้วอยาก

33:41

ลองขี่ไง

33:41

>> อ

33:42

>> อันนี้มันทำให้เด็กอ่ะตื่นขึ้นมาด้วยความ

33:45

รู้สึกสดชื่นทุกวันเพราะอะไรเพราะมีสิ่ง

33:47

ใหม่ๆที่

33:49

>> ที่ให้ค้นหาเรื่อยอครับ

33:50

>> แต่พอเราแก่หรือเปล่า

33:52

>> เราชอบคิดว่าเรารู้หมด

33:53

>> ออ

33:54

>> เราชอบคิดว่าโอ๊ย

33:55

>> อันนี้เคยแล้วอันนี้เคยเห็นแล้วอ

33:58

>> โอ้ยคือทุกเรื่องมันเป็นเรื่องเก่าไปหมด

34:00

เลย

34:00

>> อื

34:01

>> มันไม่มีอะไรไม่มีอะไรท้าทายใหม่น่าสนใจ

34:04

>> ครับ

34:04

>> มันต้องฝึก

34:06

>> ฝึกสงสัยสนใจแล้วเราแล้วเราจะกลายเป็น

34:08

เด็กอีกรอบนึง

34:09

>> เอ้อ

34:11

>> ตาที่มันเป่งประกายเพราะมันมี something

34:13

to look forward to ซึ่งเราไม่เคยทำ

34:15

และอยากลองทำ

34:16

>> อือๆ

34:18

>> สิ่งที่มันหายไปในสังคมคนมีอายุ

34:20

>> อ่าใช่

34:21

>> มันเหมือนกับภาพที่เราเห็นในโฆษณาก็ดีภาพ

34:23

ที่เราเห็นในในสื่อต่างๆของคนแก่ก็คือลูก

34:27

หลานไม่มาดูแล

34:28

>> ใช่

34:29

>> เวลาเราดูข่าว

34:30

>> ใช่เราจะเห็นภาพซ้ำๆอย่างงี้

34:31

>> เป็นภาพเอ่อบ้านบางแคบ้างไอ้นี่บ้างไอ้

34:35

นั่นบ้างมันจะเป็นภาพแบบ

34:36

>> อือๆ

34:37

>> จนบางทีมันฝังหัวนะ

34:38

>> ภาพรอรอลูกอ่ะ

34:40

>> มันไม่เคยมีภาพว่า

34:42

>> ดีใจจังเลยได้ใช้ตุย

34:43

>> เออใช่มันไม่มีภาพแบบว่าพอลูกออกไปบอกไป

34:47

ไปสักทีเดี๋ยวเราจะได้ไปทำอย่างอื่นอะไร

34:48

อย่างเงี้ยนะเออซึ่งสแกนน่ะเป็นภาพแบบ

34:50

นั้นคือ

34:51

>> เออๆ

34:52

>> พ่อแม่นี่นับเลยเมื่อไหร่จะ 16 ซักทีฉัน

34:54

อยากใช้ชีวิตฉันแล้วอะไรเงี้ยเออ

34:55

>> แต่ภาพคนไทยไม่มีภาพอย่างงั้นเราสังคม

34:57

คอลเลกtiveเนาะสังคมอยู่

34:58

>> ใช่ๆๆอืโวันนี้น่าสนใจนะเราคิดว่ามันอาจ

35:02

จะเป็นตัวนึงที่ช่วยเปลี่ยนmindsตของคน

35:04

ได้เลยว่าจริงๆแล้วนี่เราควรจะแบบมีโอกาส

35:07

นั่งเงียบๆที่ไม่ใช่เหงาแต่ว่านั่งได้มี

35:11

โอกาสนั่งคุยกับตัวเองว่าฉันอยากทำอะไร

35:15

และมีอะไรบ้างที่ยังไม่ได้ทำและคิดว่า

35:17

เฮ้ยได้เวลาแล้วที่เราจะเอามันออกมาทำสัก

35:19

ทีนึง

35:20

>> ยูรู้มั้ยว่าแม้แต่เราอ่ะเราใช้คำว่า

35:22

emptiness เนาะ

35:23

>> อือ

35:24

>> เวลาเรา empty อะไรอ่ะ

35:25

>> อือ

35:26

>> ถ้าช่วงเนี้ยเรา empty เพื่ออะไร

35:29

>> เพื่อจะ clean up space ถูกป่ะเพื่อให้

35:31

มันมีพื้นที่ที่จะคิดอะไรที่สร้างสรรค์

35:33

หรือคิดอะไรที่

35:35

>> มันฮิตมันดีกว่า

35:37

>> ที่เรามีความสุขจริงถูกมั้ย

35:38

>> ใช่

35:38

>> เราทำตัวให้โล่งถ้าไม่โล่งเราก็คิดไม่ออก

35:41

>> เราคิดไม่ออกมันเต็มไงมันเต็มเอตี้อ่ะดี

35:43

นะ

35:43

>> อื

35:44

>> แต่เอตี้แล้วไงมากกว่า

35:46

>> อ่าใช่

35:47

>> เพราะงั้นเอตี้เอย่าไปอย่าไปกูตัว

35:49

>> อือ

35:50

>> empty ดี

35:51

>> เพราะมันคือ clean up ไง

35:53

>> มันคือเราโล่งพอที่จะอ่านความสุขถนัด

35:57

>> อืใช่เพราะว่าถ้าเราไม่เอตี้มันเราจะใส่

36:00

ของใหม่เข้าไปไม่ได้พอเอี้เราเห็นแล้วเออ

36:02

เราเห็นแล้วเราอยากจะอยากจะอะไรเราก็ใส่

36:05

กลับเข้ามาใหม่

36:05

>> เหมือนตู้เย็นน่ะที่ซื้อของกินแต่ไม่ได้

36:07

กินกันไปหมด[เสียงหัวเราะ]

36:09

>> ใช่แต่พอวันนึงล้างตู้เย็นเสร็จปุ๊บโอ้โห

36:12

อยากไปช้อปใหม่แล้วอ่ะมันก็จะมีกิจกรรม

36:14

ชีวิตเริ่มต้น

36:15

>> ที่เริ่มต้นใหม่ได้เออนะผมว่าเรียก EP

36:18

นี้น่าเหมาะสำหรับคนที่อะไรล่ะเหมาะ

36:21

สำหรับคนที่เป็นคุณพ่อคุณแม่ลูกกำลังออก

36:23

จากบ้านออกจากอกเนาะแล้วกำลังเกิดอาการ

36:26

หวาดหวั่นพวกพ่อแม่คุณพ่อคุณแม่ที่ลูกจะ

36:29

ออกจากบ้านนี่เขาจะมีอาการเริ่มๆจะมี

36:31

ชีวิตของเขาเนี่ยพ่อแม่หลายๆคนหวาดหวั่น

36:32

นะผมคิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์มากๆในการใน

36:35

การเอาไปเอาไปขบคิดเรื่องนี้ดู

36:37

>> ใช่จิตวิทยาเนี่ยมันจะมีคำว่ารีฟameกับ

36:40

reinvention

36:40

>> อือ

36:41

>> นั่นหมายถึงว่าคำ 1 คำเนี่ยเราคิดไปในทาง

36:45

บวกก็ได้ทางลบก็ได้ไม่ใช่ที่เราพูดว่าง

36:48

เปล่านะ

36:48

>> อือ

36:49

>> ว่างเปล่าพอคนแก่คิดอ่ะมันมันคิดบวกยาก

36:52

>> มันจะคิดลบแต่ถ้าเราฝึกสมองเราอ่ะว่า

36:56

>> ว่างก็ดีสิ

36:57

>> อ่า

36:58

>> ไอ้ว่างจะได้เติม

36:59

>> ออ

37:00

>> เพราะว่าเราไม่เคยว่างเลยเรารกเรารกตลอด

37:04

>> เรารกเรื่องลูกเราเรารกเรื่อง

37:07

>> หน้าที่ที่ไม่เกี่ยวกับความสุขเราเลย

37:09

>> อ่า

37:10

>> เอ้ยว่างซะที

37:11

>> ออ

37:12

>> โอเค

37:12

>> เราจะใช้ความว่างเนี่ยค้น

37:15

>> เฮพอพอพอเรารีเฟรม

37:18

เราวางกรอบใหม่เราเบนทิศทางใหม่เนี่ย

37:21

>> อือ

37:21

>> เราก็จะไม่กลัวคำพวกเนี้ยฮะ

37:23

>> คนแก่จะกลัวคำว่า

37:25

>> ว่าง

37:26

>> ว่างใช่อยู่คนเดียว

37:27

>> อยู่คนเดียว

37:29

>> ไม่เป็นประโยชน์เนี่ยมันจะมันจะมันจะเป็น

37:31

สกิปที่เต็มหัวพอสมควร

37:33

>> อ้อโอเคอย่างี้มันก็เป็นเรื่องmindซตเนาะ

37:36

>> ใช่

37:36

>> ว่าเราว่าเรามีถ้าเราไปคงไว้กับmindsซต

37:38

เดิมๆที่คนพยายามสร้างภาพแบบนี้ให้เรา

37:41

แล้วไปเกาะมันไว้เราก็จะดำเนินชีวิตได้

37:43

แบบนี้

37:43

>> แล้วแล้วมันจะไปต่อในทางดิ่ง

37:47

>> ครับ

37:48

>> หรือในทาง

37:49

>> ขึ้น

37:49

>> ขึ้นเนี่ยมันขึ้นอยู่กับทิศทางจริงๆมัน

37:52

ขึ้นอยู่กับการวาง

37:55

>> อ่า

37:55

>> ถ้าเราวางคำเนี้ยแล้วให้มันไปในทิศทางที่

37:58

แบบ

37:59

>> ได้สร้างสิ่งใหม่เนี่ยไม่มีทางถูกอ

38:02

>> อ่าโอเคพูดง่ายๆเนาะไอ้ของแบบนี้มันอยู่

38:06

ที่ตัวเราในการกำหนดทิศทางกำหนด direction

38:10

เลยนะครับเพราะว่าทุกอย่างมันก็เริ่มต้น

38:12

จากmindsซตคนน่ะเนาะ

38:13

>> ถ้าmindsซตเราวางผิดปุ๊บเราก็จะแบบว่าไป

38:15

ต่อไม่ค่อยไปต่อในทิศทางที่บางทีอาจจะไม่

38:17

ใช่ทิศทางที่เราอยากได้นะครับ

38:20

>> แล้วท้ายสุดจะกู่ไม่กลับ

38:22

>> ใช่ๆ

38:23

>> สมองเราเวลาโดนล็อคหลายๆชั้นนะกว่าจะกลับ

38:26

มาทบทวนใหม่เนี่ยมันต้องคลายคลายหลายปมที

38:31

เดียวใช่

38:31

>> ใช่อืครับที่ผ่านมาต้องก็ต้องเจอคนมาคุย

38:36

เรื่องการปรับของตัวเองในมุมผู้ใหญ่เยอะ

38:39

มั้ย

38:39

>> โอเยอะมาก

38:40

>> เหรอ

38:41

>> มันเป็นส่วนร่วมเลยใช่มั้ย

38:42

>> คลูกค้าส่วนใหญ่เกิน 40 หมด

38:44

>> อ๋อ

38:45

>> เกิน 40 หมดครับเพราะว่าเขาก็ต้องหาคนที่

38:49

>> อือๆ

38:49

>> ที่คุยได้ลึก

38:50

>> ที่คุยได้ลึกอ่าครับ

38:51

>> ใช่

38:52

>> แสดงว่าไอ้ความรู้สึกเวลาคนที่อายุมากๆ

38:54

แล้วรู้สึกว่าตัวเองไ้ค่าหรือว่าตัวเอง

38:56

แบบต้องอย่างงั้นอย่างี้มันก็มีเยอะพอสม

38:58

ควร

38:59

>> เยอะ

38:59

>> อืครับ

39:00

>> เยอะแต่ส่วนมากจะมาหาตอนปมมันหลายชั้นพอ

39:03

สมควร

39:04

>> มันหมายถึงจุดที่แบบ

39:06

>> ไม่อยากลุกจากเตียงอะไรเงี้ย

39:07

>> ครับ

39:08

>> หมายถึงจุดที่อยู่กับอยู่กับตายมีค่าเท่า

39:10

กันเงี้ยฮะ

39:11

>> โอ้เหรออื

39:12

>> แล้วบางคนต้องหอบร่างมาบำบัดด้วยซ้ำเพราะ

39:14

มันดีมาก

39:15

>> อื

39:16

>> ใช่

39:17

>> ครับๆเอาล่ะครับวันนี้ผมคิดว่าน่าจะเป็น

39:19

ประโยชน์มากๆโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ

39:20

บรรดาคุณพ่อคุณแม่ที่มีลูกที่เริ่มเติบโต

39:24

แล้วก็ออกไปใช้ชีวิตคนเดียวนะครับเพราะ

39:27

ว่าอย่างที่บอกฮะเรามีประสบการณ์เหมือน

39:30

กันดร.ก็ต้องผมก็เจอเหมือนกันเข้ามา

39:31

ปรึกษาเหมือนกันเราก็จะแนะนำคล้ายๆอย่าง

39:34

เงี้ยแต่ว่าอาจจะไม่ได้ตักได้ไม่แบบว่า

39:36

ไม่เป็นเหตุเป็นผลแล้วแบบแล้วแบบว่าเรียก

39:38

ว่า empow ได้ขนาดนี้เพราะเราก็รู้สึกว่า

39:42

ยิ่งยุคนี้คนที่เป็นคุณพ่อคุณแม่ต่อให้

39:45

อะไรล่ะ 40 กว่า 50 หรืออาจจะ 50 กว่าไป

39:48

แล้วเนี่ยยังแข็งแรงอยู่มันยังสามารถ

39:51

เริ่มต้นอะไรได้อีก

39:52

>> เยอะมากๆเลย

39:54

>> ปล่อยให้ลูกไปมีชีวิตของเา

39:56

>> เออ

39:56

>> แล้วปล่อยเราให้ไปมีชีวิตของเราด้วย

39:58

>> ใช่แล้วให้เราไปมีชีวิตของเราด้วยเนาะ

39:59

เปลี่ยนบทบาทจากคุณพ่อคุณแม่ไปเป็นคุณ

40:01

เพื่อน

40:02

>> อย่าปล่อยแค่เค้าปล่อยเรา[เสียงหัวเราะ]

40:04

>> ใช่พี่พันอย่าให้เค้ามาขอเงินเราใช่

40:07

>> เอาล่ะครับวันนี้ขอบคุณมากๆครับนักต้อง

40:10

>> ขอบคุณครับขอบคุณครับ

40:11

>> ขอบคุณครับ

40:13

>> ID L คลายกังวลรายการใหม่จากมนุษย์ต่าง

40:15

วัยสำหรับชาว 40 บวกเพื่อให้คุณหายกังวลอ

Continue with YouTLDR

Analyze another video with Pro

Process a new video, search every timestamp, compare sources, and keep the result in your library.

Get Pro — $12/month30-day money-back guarantee

More transcripts

Explore other videos transcribed with YouTLDR.