0:00
ถ้าผมยังเป็นผู้บริหารอยู่ที่เดิมนะเรา
0:02
อาจจะมีเงินเดือนที่เพิ่มขึ้นแต่จิตใจพี่
0:04
อาจจะตกต่ำลงก็ได้วันที่เราสำเร็จอ่ะมัน
0:07
เกิดจากการที่เราช่วยให้คนอื่นสำเร็จอ่ะ
0:08
แนวคิดมันก็คือการที่เรานึกถึงกับคนอื่น
0:10
ตลอดเวลาถ้าเราเป็นคนเห็นแก่ตัวมันก็ยาก
0:13
เนาะที่เราจะประสบความสำเร็จจริงมั้ยกว่า
0:15
จะไปเราในวันนี้เราก็ถูกคนอื่นคัดกลามา
0:18
มือนึงรับมือนึงต้องส่งต่อด้วย
0:21
>> สร้างแรงบันดาลใจให้คุณเป็นคนใหม่ใน
0:23
เวอร์ชั่นที่ดีกว่ากับ Better Maker
0:27
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ Better Maker
0:29
Podcast นะนะครับวันนี้อยู่กับแถมเหมือน
0:30
เดิมเลยบอกเลยว่า EP นี้พลาดไม่ได้จริงๆ
0:33
เพราะว่า Better Maker ของเราเนี่ยเจอ
0:35
ธุรกิจ Mway ตอนเป็นผู้บริหารบริษัทระดับ
0:38
โลกเลยนะครับปัจจุบันประสบความสำเร็จ
0:40
อย่างมากเลยเป็นคนนึงที่เข้าใจเรื่อง
0:42
ชีวิตแล้วก็ธุรกิจอย่างทะลุปูโปร่งจริงๆ
0:45
เดี๋ไปรู้จักเ้ากันเลยดีกว่าครับพี่ติ
0:48
>> สวัสดีครับแพมโอ้โหดีใจนะครับได้เจอกัน
0:50
>> ดีใจมากครับวันนี้ตื่นเต้นมากๆเลยนะครับ
0:53
>> พี่ก็ตื่น[เสียงหัวเราะ]เต้นเหมือนกัน
0:55
>> ได้ครับเดี๋ยวให้พี่ตี๋แนะนำตัวก่อนเลย
0:57
ครับว่าชื่ออะไรปัจจุบันทำอะไรอยู่บ้าง
0:59
>> โอเคพี่วีรพงษ์รัตนภันสีนะดูแล้วเต็มยศ
1:02
เลยนะนะครับเออชื่อเล่นว่าพี่อ่างตี่
1:05
>> นะครับแล้วก็ถ้าเดิมก็จบด้านการเงินนะ
1:08
ครับที่ABคนะครับแล้วก็
1:10
>> ทำงานที่ธนาคารกสิกรไทยสักประมาณปีกว่า
1:13
แหละแล้วก็อยากเติบโตในชีวิตเนาะอยากก้าว
1:16
หน้าก็เลยไปเรียนต่อที่อเมริกาด้านการ
1:18
เงินที่แคนซัเนาะนะครับแล้วก็กลับมาก็ทำ
1:21
งานประจำก็เป็นผู้จัดการเงินจนตำแหน่งสุด
1:24
ท้ายก็เป็น Country Manager บริษัทเกม EA
1:27
Games คอมพิวเตอร์เออแถมเคยเล่นมั้ล่ะ
1:29
>> เคยเล่นครับเคยเล่นครับเป็นTheซim
1:36
>> ใช่ๆนึกว่าจะตอบว่าหน้าล็อคนี่จบเลยนะ
1:40
>> จริงๆก็เล่นเหมือนกันแต่มันไม่ใช่ของอี
1:43
>> ก่อนจะเริ่มเดี๋ยวให้พี่อังติเลือกมา 1
1:45
คำครับที่อธิบายความเป็นตัวเราครับ
1:47
>> คำที่พี่เลือกเนี่ย change
1:50
>> อื H a n g นั่นแหละแปลว่าการเปลี่ยน
1:54
>> เนาะเพราะว่าพี่อยากรู้สึกว่าสิ่งที่ทำ
1:58
ให้พี่มาถึงในวันนี้ได้อ่ะมันเกิดจากกลไก
2:01
ของการเปลี่ยนแปลงอืพี่รู้สึกว่าการ
2:03
เปลี่ยนแปลงมันคือ process เนาะมันคือ
2:05
กระบวนการมันไม่ได้แบบดีดนิ้วแบบเนาะแต่
2:08
มันคือขบวนการในการเปลี่ยนแปลงเพราะพี่
2:12
>> การเปลี่ยนแปลงเนี่ยมันมี 2 จุดเนาะจุด
2:14
ที่เราเป็นกับจุดที่เราต้องการจะเป็น
2:17
>> มันก็ต้องเริ่มจากจุดนี้แหละมันแปลว่า
2:19
สิ่งที่เป็นเราอ่ะตัวตนเราก็พาเรามาได้
2:22
เท่านี้แหละถ้าเราจะไปอีกจุดนึงที่มันสูง
2:24
กว่าเดิมไกลกว่าเดิมข้างของเราหรือตัวตน
2:27
เราบางอย่างก็ต้องเปลี่ยนไปมันแปลว่าวัน
2:29
เนี้ยมันเหมือนกับเราอ่ะอยากไปในจุดที่
2:33
เราต้องการจะเป็นแต่ถ้าเราไม่อยากจะ
2:35
เปลี่ยนอะไรเลยอ่ะถามว่ามันจะง่ายมั้ล่ะ
2:38
>> เออมันก็มันก็อยู่ได้แค่นี้แหละแต่ว่าวัน
2:40
นี้ถ้าเราต้องการไปอีกจุดนึงมันต้องมีบาง
2:42
อย่างอ่ะที่ตัวเองเปลี่ยนไป
2:44
>> อืแล้วไอ้สิ่งที่เปลี่ยนไปเนี่ยส่วนใหญ่
2:46
แล้วมันคือส่วนที่อยู่ใต้ภูเหอน้ำแข็งอ่ะ
2:49
>> มันคืออะไรรู้มั้ยแทม
2:50
>> มันคือชุดความเชื่อมันคือคุณค่าที่เราให้
2:54
คุณค่าที่เรานับถือมันคือความต้องการใน
2:56
ตัวตนของตัวเรามันคือความกังวลความกลัว
2:59
ที่เรามีโอกาสเผลอเกิดขึ้นมาได้อะไรอย่าง
3:03
>> ถ้าเราเชื่อว่าเราเรียนรู้ได้เราเปลี่ยน
3:06
แปลงได้เราจะเป็นอะไรก็ได้จริงมั้ย
3:08
>> แต่เราเชื่อว่าเราไม่เก่งเลยเราไม่ดีพอ
3:11
มันสำเร็จไม่ได้อะไรอย่างเงี้ยอืแค่เชื่อ
3:14
ต่างกันนะผลลัพธ์ของชิโคตรต่างกันแปลว่า
3:17
วันเนี้ยถ้าใครรหัสลับได้อ่ะแล้วเห็นตัว
3:20
ตนที่แท้จริงของตัวเองได้และเราสามารถ
3:22
เปลี่ยนภูเขาต้านน้ำแข็งเราได้นะชีวิตเรา
3:26
>> ว้าวโอ้โหนี่คือผมว่าจุดเริ่มต้นของทุก
3:30
>> เออพี่รู้สึกแบบนั้นเลยใช่
3:32
>> อืครับก่อนอื่นเลยเป็นผู้บริหารที่ EA
3:34
เกมนี้เราต้องชอบเล่นเกมมั้ยครับ
3:36
>> ชอบเล่นเกมมั้ยเอ่อไม่ชอบเลย
3:38
>> หรอครับเออไม่ชอบเลยเพราะพี่อ่ะเริ่มจาก
3:43
>> แล้วก็ทำสักระยะนึงเจ้านายพี่เขาก็ลาออก
3:47
>> เจ้านายใหญ่ของพี่คนนึงเนี่ยเขาก็เลยรู้
3:49
สึกว่าเอ้ยเห็นดูแล้วแบบซื่อๆตั้งใจทำงาน
3:52
รับผิดชอบก็เลยโปรโมทให้พี่เป็น country
3:55
>> เออแต่ตอนนั้นเนี่ย
3:57
>> ไม่ได้มีความเข้าใจเกมไม่ชอบเล่นเกมเลย
4:00
อะไรอย่างเงี้ยแหละอืแต่ว่าที่ที่ทำตรง
4:04
นั้นได้เพราะว่าคือคนเรามันจะทำอะไรก็
4:07
แล้วแต่อ่ะเรื่องที่ 1 ที่ควรต้องมีก็คือ
4:11
>> เออพี่รู้สึกว่าเอ้ยโอ้โหถ้าเงินเดือนของ
4:13
เรามันเขยิบขึ้นจากเป็นหลักไม่กี่หมื่น
4:17
>> แต่เราไม่ได้ชอบมันในตอนแรกนะ
4:20
>> เออแต่ถ้ามันคุ้มค่าเนี่ยเปิดโอกาสให้ตัว
4:25
>> อืแล้วก็ฝืนนะฝืนช่วงแรกแหละเออแต่พอเรา
4:29
เริ่มสนุกกับมันเราเริ่มเห็นว่าเฮ้ยไอ้
4:32
สิ่งที่เป็นเราในวันนั้นเนี่ยไม่ได้แปล
4:35
ว่าเราจะเป็นแบบนั้นไปตลอดชีวิตนะมัน
4:37
เหมือนเปิดโอกาสให้ตัวเองได้เรียนรู้
4:40
>> โอ้โหเพราะจริงๆภาพในหัวคือน่าจะต้องแบบ
4:42
ว่าเล่นเกมเยอะอะไรอย่างงี้ไม่ไม่เกี่ยว
4:44
เลยโอเคไม่เลยไม่เลยไม่ชอบเลย
4:46
>> ได้ครับแล้วอยากรู้ว่าเอ่อเจอธุรกิจได้ไง
4:49
>> พี่เจอธุรกิจเนี่ยจากพี่ชาย
4:51
>> อ่าพี่ชายเนี่ยเป็นคนเปิดโอกาสให้นะครับ
4:54
ก็มีวันนึงนั่งเล่นสนุกเล่นสนุกเกอร์กัน
4:57
แหละที่ชอบเล่นสนุกเกอร์แล้วก็บอกเฮ้ยยัง
5:00
>> วันนี้ไปไหนป่ะเอ้ยพรุ่งนี้ไปไหนป่ะก็ไม่
5:02
ได้ไปเฮียมีอะไรมั้ยอืบอกเอ้ยเนี่ยเดี๋ยว
5:05
ไปฟังไอกับเฮียหน่อยอะไรเงี้ยเอออารมณ์
5:09
>> แล้วเราก็เกิดความรู้สึกมาในหัวก็คือเออ
5:12
ก็ไม่มีอะไรก็ไปอืก็คือเชื่อพี่ชายแหละ
5:15
ไม่ได้ว่าไปในสิ่งที่มันโอเคแน่ๆอะไร
5:18
>> อันที่ 2 ก็คือก็งงๆนิดนึงนะเออว่าแอมway
5:22
มันคืออะไรเพราะในหัวเราเนี่ยเรา negative
5:26
>> อืกับคำว่าแwayเท่าไหร่แต่ก็ไปนะ
5:29
>> ซึ่งตอนนั้นเรามีภาพในหัวมครับว่าแwayคือ
5:32
อะไรก่อนที่จะรู้จักจริงๆ
5:33
>> มีๆสมัยก่อนเนี่ยโอ้โหมัน 27 ปีที่แล้วนะ
5:37
>> เออดูแล้วนาน[เสียงหัวเราะ]
5:39
>> ภาพในหัวเนี่ยคำว่าให้ M มันก็คือไดกSalล
5:43
>> อืแล้วพี่อ่ะก็เป็นคนนึงที่นักการเงินน่ะ
5:45
ถามว่านักการเงินจะชอบขายของมั้ย
5:47
>> เออพี่ก็รู้สึกว่ามันไม่มันไม่ใช่มันไม่
5:50
เหมาะกับพี่อ่ะถ้าภาษาวัยรุ่นตอนนี้มัน
5:52
ไม่ใช่ใช่แนวเออพี่รู้สึกว่ามันไม่ใช่แนว
5:55
>> ของพี่แล้วก็รู้สึกว่าเอ๊ย
5:57
>> การขายแบบนี้มันจะรวยได้ยังไงพี่เป็นผู้
6:00
บริหารบริษัทเกมน่าจะรวยเร็วกว่าน่าจะ
6:02
สำเร็จในชีวิตได้เร็วกว่า
6:04
>> เออนะ mway ของพี่ก็คือแบบนั้น
6:07
>> แล้วพอได้เข้าไปศึกษาจริงๆเป็นยังไงบ้าง
6:09
>> สิ่งที่มันไม่เหมือนในความคิดในหัวที่คิด
6:12
นะเออมันก็คืออันที่ 1 ก็คืออ้าวเฮ้ยแผน
6:17
ระบบธุรกิจเนี่ยเออเราก็มองว่าเป็นงานขาย
6:19
มันก็คงไม่ได้เป็นอาชีพได้เลยอ่ะแต่ทำไม
6:21
หลายๆคนเสำเร็จแล้วเเปลี่ยนชีวิตกันได้
6:24
>> เออมันก็แปลกใจอันที่ 2 แผนการตลาดเนี่ย
6:27
ความคิดเดิมของพี่มันน่าจะเป็นแบบรวมยอด
6:30
กินหัวคิวอะไรอย่างเงี้ยเนาะเออคนข้างบน
6:34
>> รวยตายเลยอะไรอย่างเงี้ยเออแต่พอไปฟัง
6:36
เสร็จอ้าแผนการตลาดยุติธรรมนี่น่ะยอดรวม
6:39
ขึ้นก็จริงแต่เงินมันจ่ายลงตามผลงานก็แปล
6:42
ว่าคนอื่นมาเอาเปรียบเราก็ไม่ได้เราเอา
6:44
เปรียบคนอื่นเรารวยพี่ก็ไม่ชอบเหมือนกัน
6:46
>> อ้าอย่างงี้มันตรงจริตฮะก็ดูน่าสนใจดี
6:49
>> เออแล้วก็ไปเปิดใจตรงสินค้านี่แหละเห็นเ
6:51
ทดสอบสินค้าอ้าเฮ้ยสินค้ามันก็ดีนี่น่ะ
6:54
>> เออก็รู้สึกว่าก็แผนก็ดีสินค้าก็ดี
6:58
>> เออแล้วก็ดูแล้วหลายๆคนก็เปลี่ยนชีวิตกัน
7:00
ได้นี่มันก็โอเคนะแต่ไม่ได้คิดจะทำนะ
7:05
>> แล้วเป็นไงมาไงจากจุดที่ว่ารู้สึกว่าเออ
7:07
แค่รู้สึกว่าดีแล้วเข้ามาทำธุรกิจครับ
7:09
>> เอออันนี้ต้องขอบคุณผู้เปิดโอกาสนะก็คือ
7:13
>> คือพี่ชายบอกว่าอ่ะไหนๆสมัครแล้ว
7:16
>> เออนั้นก็ไปประชุมกับเฮียก็แล้วกันอะไร
7:19
>> เออแล้วก็หวังเฮ้ยเดี๋ยวอีกสัก 2 สัปดาห์
7:22
เค้ามีงานสัมมนาที่พัทยาอะไรเงี้ย
7:26
>> ไปมั้ยอะไรอย่างเงี้ยไปเที่ยวเออนะครับ
7:28
เ้าแบบชวนเป็นนะเออ[เสียงหัวเราะ]
7:31
>> เออไปเที่ยวพัทยาอะไรอย่างเงี้ยแล้วก็ไป
7:33
แต่มีแอมเวด้วยมึงอะไรอย่างเงี้ยนะเออ
7:37
>> เออแล้วเราก็รู้สึกว่าคิดว่าจะไปเที่ยวไง
7:40
>> เออแถมว่าสิ่งที่พี่ควรเตรียมไปคืออะไร
7:43
>> เออแน่นอนเออ[เสียงหัวเราะ]จริงแวนกันแดด
7:46
รองเท้าแตะอะไรอย่างเงี้ยนะเออแล้วก็
7:48
เตรียมพวกนี้ไปเลยกะว่าจะไปเที่ยวอะไร
7:51
มันไม่ได้แอมวนิดเดียวนะแอมเวทั้งงาน
7:55
>> ได้เห็นทะเลมั้ยครับ
7:56
>> เออเออวันนั้นน่ะบอกตามตรงๆนะ 2 วัน 1
7:58
คืนเนี่ยเออมันไม่ได้เห็นทะเลสายลมแสงแดด
8:03
>> แต่เชื่อมั้ยถ้ามีวันนั้นน่ะเออพี่ก็ไม่
8:05
เห็นอนาคตของพี่ในวันนี้นะ
8:07
>> เออเพราะว่าวันนั้นมันเปิดโลกมากนะ
8:10
>> พี่รู้สึกว่าเฮ้ยพี่เจอเรียกว่าเป็นครู
8:12
พี่แล้วกันเนาะปัจจุบันท่านเป็นแบบ
8:14
>> มงกุฎูตและตอนนั้นท่านเป็นระดับตรีเพชรนะ
8:21
คุณครูกับนักวิทยาศาสตร์ที่ทำงานอย่าง
8:24
ตั้งใจในวิชาชีพเดิมแต่พอมาเจอธุรกิจ
8:27
แอมเวมันเปลี่ยนชีวิตกันได้ขนาดนี้เลย
8:30
>> มันแบบข้างในมันรู้สึกงั้นเลยนะ
8:32
>> เออพี่รู้สึกถึงคำว่าแบบ
8:34
>> มันคือพี่ชอบการท่องเที่ยวอ่ะพี่เอกเไป
8:38
>> เฮ้ยโหธุรกิจได้ไปพาเที่ยวรอบโลกขนาดนี้
8:41
เลยเหรอมันตื่นเต้นข้างในเนออืแล้วข้างใน
8:45
พี่รู้สึกเรื่องนึงก็คือว่า
8:46
>> โหถ้าทำนะแถมแล้วได้สักเสี้ยวนึงนึงของ
8:51
>> มันน่าสนใจมากเลยนะอืตอนจบงานน่ะอัลนพี่
8:56
>> อืแต่เขายังไม่รู้จักชื่อพี่อะไรอย่าง
9:00
>> พี่รู้มั้ยผมอ่ะอยากมีชีวิตกับพี่ซัก
9:03
เสี้ยวผมก็โอเคแล้วนะพี่
9:05
>> อืแล้วพี่อุ๊กับพี่หมอกเนี่ยพี่อุ๊เป็นคน
9:08
พูดบอกว่าเชื่อมั้น้องอืว่าภาพที่เธอเห็น
9:12
น่ะอืมันเป็นปัจจุบันของพี่นะแต่วันนึง
9:15
อ่ะมันจะเป็นอนาคตของน้องนะ
9:18
>> โหคำเนี้ยเนี่ยมันก้องในหูเลยนะตอนนั่งรถ
9:24
>> เออมันเป็นปัจจุบันของพี่แต่วันนึงมันจะ
9:27
เป็นอนาคตของน้องๆคือแบบมันก้องงี้เลยนะ
9:31
>> เออพี่รู้สึกว่าเฮ้ย
9:32
>> ธุรกิจนี้มันมันน่าศึกษาแล้วมันน่าทำละ
9:35
>> อืจากการไปงานใหญ่นี่แหละงานพัทยา
9:39
>> โหครับหลักๆก็คือเราเห็นแล้วว่าแผนการ
9:43
>> แล้วก็นอกจากนั้นทำเสร็จปุ๊บได้เที่ยวรอบ
9:46
>> แฟร์ยุติธรรมแล้วก็แถมยังได้รายได้อะไร
9:49
>> เออเออมันจะมีจุดเปิดใจอ่ะจุดเปิดใจของ
9:53
>> อืเรื่องอิสระคือเที่ยวไงอืเพราะคนจะ
9:56
>> ถ้าไม่มีเงินเที่ยวได้มั้ยอ่ะแถม
9:58
>> ไม่มีเอ้ยไม่ได้ครับ
9:59
>> เออมีเงินไม่มีเวลาเที่ยวได้มั้ยล่ะ
10:01
>> ก็ไม่ได้อีกอืหรือมีเงินไม่มากพอไม่มี
10:04
หลักประกันมันก็เที่ยวไม่ได้ทั้งชีวิตอีก
10:06
>> เออพี่รู้สึกว่าเฮ้ยเนี่ยมันคือไลฟ์สไตล์
10:08
วิถีชีวิตของคนที่มัน success เป็น
10:10
สัญลักษณ์ของความ success จริงๆ
10:13
>> โอ้โหแล้วหลังจากนั้นก็คือเริ่มทำเลยมั้ย
10:17
>> กลับมาเนี่ยก็ใช้คำว่าเปิดโอกาสให้ตัวเอง
10:20
>> เออก็ศึกษาสินค้าแผนธุรกิจให้มันเชิงลึก
10:24
>> เออแต่สิ่งหนึ่งที่ผู้เปิดโอกาสอ่ะเค้าก็
10:26
บอกว่าถ้าอยากสำเร็จนะ
10:28
>> เออสิ่งหนึ่งที่ห้ามขาดอืไม่ใช่กางเกงนะ
10:31
>> ห้าม[เสียงหัวเราะ]
10:33
>> คือมาเรียนรู้ให้ได้
10:35
>> เออก็ต้องมาเซ็นเตอร์ให้ได้อะไรอย่าง
10:38
>> อืตามคำแนะนำแหละเพราะว่าเรารู้สึกว่าเรา
10:40
อยากสำเร็จเราก็ต้องเชื่อคนที่เมี
10:44
>> อืมโอเคครับคราวนี้ผมถามย้อนกลับไปนิดนึง
10:46
ครับพี่อังติครับว่าจริงๆแล้วณตอนนั้นพี่
10:48
ที่อังติก็เป็นผู้บริหารอยู่แล้วบริษัท
10:50
ยักษ์ใหญ่เลยรายได้ 6 หลักอยู่แล้ว
10:53
>> แล้วถ้าคนทั่วๆไปมองก็อาจจะรู้สึกว่าเออ
10:55
ก็ประสบความสำเร็จแล้ว
10:57
>> แต่ณจุดนั้นทำไมรู้สึกว่าเออทำไมเราถึง
10:59
แบบอยากหาอะไรเพิ่มหรือมองอะไรเพิ่มขึ้น
11:02
>> อือคือมิติเนี่ยมันดีมากนะคือคำตอบของพี่
11:07
>> ณปัจจุบันเนี้ยมันเกิดการตกตะกอนเนาะแต่ณ
11:10
ตอนนั้นที่เรามองอ่ะมันก็เป็นมิติส่วนนึง
11:13
นะมันไม่ได้ชัดขนาดนี้อะไรอย่างเงี้ย
11:15
>> แต่ถ้าตอบรวมความเลยอ่ะมันทำให้พี่รู้สึก
11:18
ว่าเอองานที่ดีกับชีวิตที่ดีอ่ะเหมือนที่
11:21
พี่หมอน้ำพูดอ่ะพี่ว่ามันจริงมากเลยนะ
11:24
>> อืเพราะว่ารู้สึกว่างานที่ดีก็ไม่ได้แปล
11:29
>> จริงมั้ยแต่ชีวิตที่ดีอ่ะ 1 ในสับเซตนั้น
11:32
งานต้องดีแน่ๆจริงมั้ย
11:34
>> เออมันก็แปลว่าอ้าวแล้วงานที่เราทำมันดี
11:36
มั้ยมันก็ดีนะเงินเดือนก็สูงตำแหน่งก็
11:39
ใหญ่เป็นที่เเรียกว่ายอมรับเนาะในสังคม
11:43
เออพ่อแม่ก็ภูมิใจอะไรต่างๆแต่ว่าการที่
11:46
เราได้อะไรมาแมว่าเราไม่แลกเนี่ยมันจะได้
11:51
>> ก็ไม่ได้พี่ก็เอาเวลาความรู้ความสามารถ
11:53
เอาสุขภาพเข้าแลกจนเกือบเป็นโรคเบาหวาน
11:56
>> เออแล้วเวลาที่เรามีเราก็ขายให้เค้าหมด
12:02
>> ของวันที่อาม่าพี่เสียอย่างเงี้ยพี่ก็ยัง
12:04
ไม่สามารถไปงานได้พี่ก็เนี่ยมันค่อยๆคิด
12:07
ทบทวนน่ะทำให้เราตกผลึกว่าอ้อเอองานมันดี
12:11
>> แต่ชีวิตอ่ะมันไม่ได้เป็นอย่างที่เรา
12:15
>> พี่ก็รู้สึกว่าถ้าปล่อยให้วิถีชีวิตของ
12:17
พี่เนี่ยอยู่ในสิ่งแวดล้อมแบบนี้เรื่อยๆ
12:20
อ่ะมันคงมันคงได้ระยะเดียวอ่ะมันต้องหา
12:24
โอกาสบางอย่างให้กับตัวเองเพิ่มอ่ะ
12:25
>> อืเพื่อเก็บมิติอื่นๆที่เราจะต้องการ
12:30
>> สิ่งที่ขาดมันก็คือหลักประกัน
12:33
>> แน่ๆเลยอื 2 ก็คือเวลาอย่างอาจารย์พี่อ่ะ
12:36
เค้าบอกว่าวันเนี้ยเจ้านายอ่ะ
12:39
>> อืให้ตำแหน่งที่ดีกับเราได้นะแม
12:42
>> แต่ให้อนาคตที่ดีกับเราเนี่ยได้มั้ล่ะ
12:45
>> เออมันไม่แน่จริงมั้ล่ะเพราะอนาคตเนี่ย
12:48
ชีวิตในงานประจำอนาคตมันไม่ได้ขึ้นอยู่
12:50
กับเราอ่ะแต่มันขึ้นอยู่กับคนที่กำหนด
12:54
>> ให้กับเราจริงมั้ย
12:55
>> แปลว่าในงานประจำอ่ะเป็นงานที่ดีนะแต่พี่
12:58
กำหนดชีวิตตัวเองไม่ได้เลย
13:00
>> เออมันก็คือได้เงินเดือนเยอะอ่ะเออคืองาน
13:03
ทุกงานที่เราทำสำเร็จอ่ะมันได้เงิน
13:05
>> แต่มีสักกี่งานที่ทำแล้วมันได้อิสภาพทาง
13:08
>> แปลว่ามีเงินกับมีอิสภาพทางการเงินน่ะแถม
13:12
>> โอไม่เหมือนเลยครับ
13:12
>> เออแล้วถ้าแถมเลือกเนี่ยอยากมีแค่เงิน
13:14
หรือมีอิสระทางการเงิน
13:16
>> มีอิสรภาพทางการเดี๋ทำ
13:17
>> โอเคครับแล้วพอได้เริ่มต้นธุรกิจจริงๆ
13:20
เป็นยังไงบ้างครับพี่เจอความท้าทายหรือ
13:22
>> เหมือนที่บอกแทมตอนแรกนะว่าคือนักการเงิน
13:25
น่ะกับการขายเนี่ยมันคนละขั้วกันเลย
13:28
>> เออพี่รู้สึกว่าคือถ้าสำเร็จในธุรกิจนี้
13:32
ได้มันดีมั้ยมันดีแต่พี่รู้สึกว่าเฮ้ย
13:35
แล้วขบวนการในการทำอ่ะเราจะทำมันได้จริง
13:38
>> เออเรารู้สึกว่าจะไปขายของเนี่ยในมิติของ
13:41
พี่ก็คือต้องไปตื้อง้อไปขอให้เขาช่วยซื้อ
13:46
>> เออมันก็รู้สึกว่าเอ๊มันจะทำยังไงอะไร
13:49
อย่างเงี้ยแต่โชคดีนะที่เรียกว่าครูพี่
13:52
อ่ะเค้าก็บอกว่าจริงๆแล้วมันต้องแยกให้
13:54
>> อืว่าระหว่างการที่เราทำธุรกิจเนี้ยแบบ
13:57
การขายอ่ะหรือว่านักขายอ่ะอืกับนักแก้
14:00
ปัญหาเนี่ยมันไม่เหมือนกันนะแถม
14:02
>> แถมว่าเหมือนกันมั้ล่ะนักขายกับนักแก้
14:04
>> เออไม่เหมือนกันเน
14:07
>> เพราะว่านักขายเนี่ยส่วนใหญ่พอเราใช้
14:09
สินค้าเราประทับใจเคยได้ยินมั้ที่บอกใช้
14:12
>> เออมันก็รู้สึกมันก็โอเคนะใช้แชร์เหมือน
14:14
เรากินโปรตีนแล้วดีเรากินผลิตภัณฑ์อาหาร
14:18
เสริมแล้วมันรู้สึกว่าเอ้ยทุกอย่างมันดี
14:19
ขึ้นมันผอมลงอะไรก็แล้วแต่อะไรอย่างเงี้ย
14:21
อืแล้วพอเราเจอคนเนี่ยเราเจอเพื่อนเรา
14:24
แล้วก็บอกว่าเนี่ยโหเนี่ยพอดีไปกินโปรตีน
14:26
มากินบอดี้คีย์มามันดีมากเลยเออเห็นเธอ
14:29
นู่นนี่นั่นเนี่ยอยากให้เธอมาดูแลสุขภาพ
14:31
จังเลยพอเราไปคุยอย่างเงี้ยเพื่อนจะรู้
14:33
สึกว่าเรากำลังทำอะไรอาจจะช่วยแก้ปัญหา
14:35
>> เหมือนจะช่วยแก้ปัญหาใช่มั้ยแต่จริงๆเอาจ
14:37
จะรู้สึกว่าเรากำลังนำเสนอสินค้ามั้ย
14:40
>> ออถามว่ามั้แล้วพอเค้ารู้สึกว่าเรากำลัง
14:43
นำเสนอสินค้าเค้ารู้สึกทันทีว่าเค้ากำลัง
14:47
>> พี่ก็อ้าเออจริงฮะอ้าแล้วมันต่างกันไงอ่ะ
14:51
>> นักแก้ปัญหาไม่เหมือนกันนะ
14:53
>> มันหมายถึงว่าวันเนี้ยเราก็ต้องรู้ความ
14:56
>> คนส่วนใหญ่นักขายไม่รู้ความต้องการเค้า
14:59
แต่นักแก้ปัญหาจะอยากหาปัญหาเค้าให้เจอ
15:02
ก่อนเออว่าเฮ้ยแทมเห็นแบบทำงานเหนื่อยๆ
15:05
เนี่ยอย่าลืมดูแลสุขภาพบ้างนะ
15:07
>> ครับรู้สึกเออเค้าเป็นห่วงเรานะเนี่ย
15:10
>> เออแล้วแทมดูแลตัวเองบ้างหรือเปล่า
15:12
>> ก็เอ่อไม่ค่อยมีเวลาดูแลเลย
15:15
>> อ๋ออแต่หมายถึงว่าถ้ามีเวลาอยากดูแลเหรอ
15:17
>> เออแปลว่าพี่รู้แล้วว่าแมมีความต้องการ
15:20
>> อ้าแล้วแทมดูแลตัวเองไงบ้างล่ะ
15:22
>> ก็เอ่อไปวิ่งบ้างไปอะไรบ้างอย่างเงี้ย
15:25
>> ออโอถ้าอยากได้ความรู้หรือหลักการเนี่ย
15:28
เออพี่ก็มีความรู้เรื่องพวกนี้นะถ้าเป็น
15:30
ไปได้เดี๋ยวพี่แชร์ให้ฟังนะเผื่อเป็น
15:31
ประโยชน์อะไรกับแฮมได้
15:37
>> พี่รู้สึกอ้าวถ้ามันทำอย่างี้มันโอเคนี่
15:39
น่ะมันไม่ได้แค่ใช้ชอบแล้วแชร์อย่างเดียว
15:42
>> แต่มันใช้ชอบแชร์แต่มันต้องเข้าใจความ
15:46
>> ธุรกิจเนี้ยมันปราบเซียนตรงนี้แหละ
15:48
>> ว่าเราอ่ะเข้าใจคนมากน้อยขนาดไหน
15:52
>> ความเข้าใจคนพี่มี 3 มิตินะ 1 เข้าใจความ
15:54
ต้องการเค้ามั้ยว่าเค้าต้องการอะไร
15:56
>> 2 เข้าใจความคิดเค้ามั้ว่าตอนนี้เค้า
15:58
กำลังคิดอะไรอยู่ 3 เข้าใจถึงขั้นความรู้
16:01
สึกเค้ามั้ยว่าเค้ารู้สึกอะไรอยู่บ้างถ้า
16:04
เราเข้าใจความต้องการความคิดเขาความรู้
16:06
สึกเขาอ่ะอืมันยากมากเลยนะที่เราอ่ะจะไป
16:09
เบียดเบียนความรู้สึกเขาที่เราจะทำให้รู้
16:13
>> เออพี่ว่าถ้าทำธุรกิจเป็นอย่างเงี้ย
16:16
>> มันก็คลายความกังวลพี่
16:18
>> อืว่าอ๋อสุดท้ายเนาะสิ่งที่เราทำอ่ะเรา
16:22
กำลังจะไปช่วยคนจริงๆฮะ
16:24
>> ว้าวโอ้โหนี่เปิดมิติเลยต้องเป็นนักแก้
16:28
>> อืมครับแล้วมีความท้าทายอื่นมั้ครับพี่
16:30
>> ความท้าทายอื่นมีจริงๆมันก็มีหลายมิตินะ
16:34
ครับอือีกมิตินึงที่ตอนช่วงเริ่มต้นเนี่ย
16:37
คือทุกคนน่าจะเคยเจอแหละมันคือพอเรามี
16:40
ความตั้งใจอ่ะคนรอบข้างเราโดยเฉพาะคนที่
16:44
>> เอาจจะไม่ค่อยเห็นด้วยกับเรา
16:48
>> อาจจะญาติบ้างพ่อแม่ของพี่น่ะแม่ไม่เห็น
16:52
>> เออซึ่งค่อนข้างแอนตี้เลยแหละ
16:55
>> เพราะว่าเค้าก็มองเหมือนที่พี่มองนั่น
16:56
แหละว่าเอ้ยจะไปขายของนู่นนี่นั่นอะไร
16:59
เงี้ยมันจะเวิร์คเหรอจะเป็นอาชีพได้ยังไง
17:01
แล้วงานประจำที่ทำก็เหนื่อยอยู่แล้วเกลัว
17:04
>> ครับเป็นห่วงเป็นห่วง
17:05
>> ถูกต้องเป็นห่วงอะไรอย่างเงี้ยเออแบบพี่
17:08
ก็รู้สึกก็แผ่วเหมือนกันนะตอนนั้นเนี่ยพอ
17:10
คนที่เรารักเค้าทักเนี่ย
17:13
>> อืออืแต่โชคดีนะที่ปรึกษาพี่อ่ะเออเค้าก็
17:16
บอกว่าเนี่ยเสังเกตเก่งเบอกเออเห็นดูแบบ
17:19
ช่วงนี้ดูแผ่วๆไปอะไรงี้มีอะไรหรือเปล่า
17:22
อะไรเงี้ยพี่ก็เปิดความรู้สึกให้เขารับ
17:24
ทราบอะไรอย่างเงี้ยแหละบอกเออมันก็แบบอ
17:27
>> แม่เค้าก็พูดมาแบบนี้รู้สึกแบบนี้อะไร
17:29
อย่างเงี้ยผมก็รู้สึกเออมันยังไงอะไรยัง
17:31
>> อืที่ปรึกษาบอกเอาง่ายๆโอ้โหแบบทำให้พี่
17:35
เคลียร์เลยนะเออดีแล้วตีที่แบบมีอะไรเล่า
17:38
ให้พี่ฟังอะไรอย่างเงี้ยล่ะเออเออแล้วผม
17:40
คนทำไงอ่ะพี่อืมที่ปรึกษาพี่เบอกว่าคือ
17:44
เราต้องทำความเข้าใจก่อนนะอืระหว่างความ
17:47
หวังดีกับความเข้าใจพี่ถามยังไงอ่ะ
17:51
>> อือความหวังดีคือยังไงอืแม่เราอ่ะที่เค้า
17:55
แอนตี้ตีะแต่จริงๆลึกๆอ่ะเค้าหวังดีกันตี
17:59
>> ก็หวังดีนะเออเนี่ยเรียกความหวังดี
18:01
>> แต่ความเข้าใจคืออะไร
18:03
>> เออแล้วเค้าเข้าใจธุรกิจเหมือนที่อังติ
18:07
>> ก็ไม่อืก็แปลว่าวันเนี้ยให้เราเข้าใจว่า
18:10
เค้าหวังดีก่อนและความเข้าใจของเค้าเค้า
18:13
ของเราก็ไม่เท่ากันเอาแล้วติเข้าใจต่าง
18:15
กับแม่ได้เพราะอะไรอ่ะก็เพราะผมมาเรียนไง
18:18
อ้าก็แปลว่าวันเนี้ยหน้าที่เราอ่ะอืคือทำ
18:21
ให้คนที่ไม่เข้าใจอ่ะเข้าใจ
18:24
>> จริงมั้ยไม่ใช่ปล่อยให้คนที่ยังไม่เข้าใจ
18:26
เท่าเราอ่ะทำให้คนที่เราคิดว่าเราเข้าใจ
18:28
คือตัวเราเนี่ยกลับไม่เข้าใจ
18:30
>> ก็แปลว่าวันเนี้ยเราต้องมาทำความเข้าใจ
18:33
ใหม่และเรียนรู้วิธีการสื่อสารทำให้เขา
18:37
>> เออเราก็จะสามารถที่จะเข้าใจความหวังดี
18:40
เ้าด้วยแล้วเเข้าใจธุรกิจ Mway ที่แท้
18:41
จริงและทำให้คนที่เรารักเข้าใจข้อมูลข้อ
18:44
เท็จจริงของรีดอเมริกไปด้วยแบบเนี้ย
18:46
เดี๋ยวเราจะสำเร็จได้
18:48
>> อสุดยอดเพราะงั้นคีย์หลักคือเราต้องเข้า
18:50
>> แล้วก็แยกให้ออกระหว่างความหวังดีกับความ
18:53
>> นอกจากนั้นยังมีอย่างเช่นสมมุติว่าตอน
18:55
นั้นอย่างของพี่พี่อังติเองก็เป็นผู้
18:58
>> มันมีความแบบคนนู่นจะว่าอย่างงี้คนนู้นจะ
19:01
ว่าอย่างงั้นมั้ยอย่างี้
19:02
>> มีมันเผลออยู่แล้วล่ะ
19:03
>> มันก็จะมีรู้สึกว่าเฮ้ยเอ่อมีอยู่เคสนึง
19:05
แล้วกันเนาะนะพอเราไปสปอนเซอร์อะไรอย่าง
19:07
เงี้ยเค้าก็แบบเป็นเจ้าของโรงเรียน
19:11
>> เอ่อสอนวิชาการผู้ช่วยพยาบาลอะไรต่างๆ
19:13
อะไรอย่างเงี้ยรู้สึกโอ้โหจริงๆมีหลายเคส
19:16
นะแต่เคสเนี้ยมันก็ยังต่อเนื่องมาเรื่อยๆ
19:19
จนพี่สุว่าเออบางทีเรารู้สึกนะว่า
19:22
>> แบบเฮ้ยเค้ารวยมากเลยนะเฮ้ยดูเค้าแบบนู่น
19:26
นี่นั่นมากเลยนะถ้าเราไปสปอนเซอร์หรือไป
19:28
เปิดโอกาสให้เค้าอะไรอย่างเงี้ยเจะมองเรา
19:30
ยังไงเจะดูถูกเรามั้ย
19:32
>> มันเหมือนพี่วางคุณค่าผิดที่อ่ะวางคุณค่า
19:36
>> เออแต่เราไม่ได้วางคุณค่าไว้ที่โอกาสหรือ
19:40
วางคุณค่าไว้ที่เรียกว่าความถูกต้องอ่ะ
19:42
ว่าสิ่งที่เราเป็นหรือสิ่งที่เราทำอ่ะว่า
19:44
มันมีประโยชน์แล้วมันมีคุณค่ากับคนอื่น
19:48
>> พอมันวางผิดที่อ่ะมันก็รู้สึกด้อยเนอะ
19:51
>> อืมันรู้สึกว่าพอเราไปคุยธุรกิจแอมเวอ่ะ
19:54
>> ทำไมเราตัวเล็กลงจังเลยอ่ะ
19:57
>> แปลว่าน่ะเรากำลังรู้สึกวางคุณค่าบาง
19:59
อย่างไม่ถูกที่อยู่อืมอาจจะวางไว้ที่เก่ง
20:03
สวยรวยดีเด่นดังถ้าคนวางไว้ตรงนี้นะ
20:06
>> ถ้าเราน้อยกว่าเค้านะจบเลย
20:08
>> แต่คำถามก็คือคุณค่าความเป็นคนของเรากับ
20:11
มันไม่ได้ด้อยค่าต่างกันเลยนะ
20:14
>> แปลว่าถ้าเรารู้ว่าสิ่งที่เราทำมันเป็น
20:16
ประโยชน์กับคนแล้วสิ่งที่เราทำมันถูกต้อง
20:19
ถูกกฎหมายเออถูกศีลธรรมถูกจรรยาบรรณ
20:22
>> มันจะภูมิใจตั้งแต่ก่อนจะไปเนอะ
20:24
>> อืแอมเวในมิติของเราอ่ะจะไม่ได้ตัวเล็กลง
20:27
>> โอ้พอพอฟังเสร็จผมรู้สึกเบาลงเลยนะครับ
20:30
>> เบาลงเลย[เสียงหัวเราะ]อืเออครับต้องวาง
20:35
>> โอเคครับแล้วอยากจะรู้ครับว่าจริงๆแล้วพอ
20:38
เราพี่อังตี๋เข้ามาจอยธุรกิจ Mway แล้ว
20:40
ได้โอกาสอะไรเพิ่มมากขึ้นบ้างครับ
20:42
>> พี่กับพี่ผึ้งอ่ะพอเราขับรถหรือเราอยู่
20:45
ที่บ้านอะไรเงี้ยมันจะมีฟลิ่งนึงขึ้นมานะ
20:47
เออแบบเฮ้ยทำไมเราโชคดีจังเลยวะที่ตอน
20:52
นั้นน่ะเราเลือกทำธุรกิจ MV
20:54
>> มันเป็น feeling ของโมเมนที่มันง่ายๆมาก
20:56
เลยนะแต่ทำไมเราโชคดีจังเลยอ่ะแล้วถ้าตอน
20:59
นั้นน่ะเราเจอ Mway แต่เราไม่เห็นโอกาส
21:03
ของมันแล้วเราก็ปล่อยมันผ่านไปอ่ะชีวิต
21:06
ตอนนี้เราจะเป็นยังไงวะแม
21:10
แล้วมันก็รู้สึกถึงความซาบซึ้งอ่ะขอบคุณ
21:13
ธุรกิจมากเลยนะที่ทำให้เรามีชีวิตดีแบบ
21:17
เนี้ยเออมันพูดแล้วมันก็อินมันก็มันก็รู้
21:21
สึกจริงๆอย่างเงี้ยครับ
21:22
>> อันที่ 1 ก็คือสิ่งที่ทำถามคือวิธีของพี่
21:25
อ่ะมันเปลี่ยนไปเลยเรื่องที่ 2 นะสำคัญ
21:29
ไม่แพ้กันมันคือของพี่อ่ะณปัจจุบันถ้าถาม
21:32
ว่าสิ่งที่พี่ได้รับความพิเศษมากจากเครีด
21:35
นี้ก็คือพี่รู้สึกว่าจิตใจของพี่อ่ะมัน
21:39
ถูกขัดเกล่าไปพี่บอกกับพี่ผึ้งนะว่าเออ
21:43
ถ้าผมยังเป็นผู้บริหารอยู่ที่เดิมนะ
21:47
เราอาจจะมีเงินเดือนที่เพิ่มขึ้นนะแต่จิต
21:51
ใจพี่อาจจะตกต่ำลงก็ได้
21:55
>> เพราะมันก็อยู่ในอีกวงจรนึงเลยอ่ะ
21:59
>> แต่พอธุรกิจทำวอ่ะมันเกี่ยวข้องกับผู้คน
22:03
และวันที่เราสำเร็จอ่ะมันเกิดจากการที่
22:05
เราช่วยให้คนอื่นสำเร็จอ่ะแนวคิดมันก็คือ
22:07
การที่เรานึกถึงกับคนอื่นตลอดเวลาแล้วว่า
22:10
การนึกถึงคนอื่นตลอดเวลา
22:11
>> ถ้าเราเป็นคนเห็นแก่ตัวมันก็ยากเนาะที่
22:14
เราจะประสบความสำเร็จจริงมั้ย
22:16
>> มันเป็นไปได้ยากมากเลยเนาะที่ใครจะมารัก
22:19
คุณหรือใครจะมาตามคุณถ้าคุณมีนิสัยจากภาย
22:24
>> ธุรกิจมันทำให้พี่ขัดเกลาอ่ะความเห็นแก่
22:26
ตัวในตัวเองลดลงมันขัดเกลาตัวตนของเราที่
22:30
เราอ่ะหลงว่าเราเก่งเราเจ๋งเราแน่ลดลงทำ
22:34
ให้เราไม่ด่วนสรุปไม่โดนตัดสินคนเดิมที
22:37
พี่คุยกับดาวลนที่คุยกับคนเราก็รู้สึกว่า
22:40
ถ้าคุยกับคนนี้แล้วเค้าคิดไม่ทันหัวช้า
22:45
แต่วันนี้มันเปลี่ยนไปอย่างน้อยเพยายาม
22:48
เนาะอย่างน้อยข้อดีเค้าคืออะไรเราจะรู้
22:50
สึกว่าระดับความเมตตาของเรามันเพิ่มขึ้น
22:53
เราอยากจะช่วยเหลือเค้าเราอยากจะเข้าใจ
22:56
>> แล้วเราจะนึกถึงแต่ข้อดีของเค้าอ่ะว่าเรา
22:58
จะช่วยอะไรเค้าได้บ้างเพราะกว่าจะไปเราใน
23:01
วันนี้เราก็ถูกคนอื่น
23:04
>> แปลว่าวันเนี้ยเราอ่ะมือนึงรับมือนึงต้อง
23:09
>> อือเราก็ต้องเอาสิ่งที่เราได้รับเนี่ยไป
23:11
ส่งต่อให้กับคนได้ด้วยอืพี่รู้สึกว่า
23:14
เรื่องเนี้ยมันเป็นเรื่องยิ่งใหญ่มาก
23:17
>> ว้าวโอ้โหได้ทั้งภายนอกด้วยวิถีชีวิตที่
23:21
เปลี่ยนไปเวลาที่มากขึ้นเลือก
23:23
[เสียงกระแอม]ดีไซน์ชีวิตตัวเองได้แล้วก็
23:24
internal ด้วยภายในด้วย
23:27
>> สวยงามมากโอเคครับอยากรู้ต่อเลยว่าจริงๆ
23:29
แล้วของพี่อังติสินค้าชิ้นแรกที่พี่อังติ
23:36
>> อ่าน้ำยาร้าวห้องน้ำนี่แหละอะไรเงี้ยเป็น
23:39
ยังไงบ้างครับพี่อ่ะเปิดใจจาก LOC นะ
23:42
>> เออแล้วก็รูปร่างเปลี่ยนไปเนี่ยเพราะ
23:45
>> นี่หน้าตาเปลี่ยนไปเนี่ยเพราะArtิส
23:48
>> แต่ชีวิตเปลี่ยนไปเพราะมีเมียที่ดี
23:50
>> โอ้โห[เสียงหัวเราะ]
23:55
IOC เพราะว่าพี่เห็นเค้าทดสอบแล้วรู้สึก
23:59
>> ทำไมมันออกง่ายขนาดไหนเลยเหรอ
24:02
>> เอาแบบกีวี่ถูหลังมือแล้วมันมีทั้งคราบ
24:05
>> เปิดใจฮะเออเออแล้วสิ่งที่พี่ปัใจเพราะ 1
24:09
มันปลอดภัย 2 ประสิทธิภาพมันดีจริงใช่
24:12
แล้วมันก็ประหยัดจริงด้วยใช้นิดเดียวเอง
24:14
>> เออแต่ใช้ยี่ห้อทั่วๆไปอ่ะประสิทธิภาพมัน
24:18
แตกต่างกันมากอ่ะพี่รู้สึกเฮ้ยถ้าอย่าง
24:20
เงี้ยทุกบ้านเนี่ยก็ต้องมีห้องน้ำมั้ทำ
24:24
>> แล้วคิดว่ายังไงเต้องล้างห้องน้ำมั้ย
24:27
>> อย่างน้อยก็ปีละครั้งมั้ย[เสียงหัวเราะ]
24:30
>> อย่างน้อยก็ต้องล้างประจำอ่ะจริงมั้ล่ะ
24:32
เฮ้ยแต่ถ้ามันมีทางเลือกแล้วโปรดักมันดี
24:35
>> พี่เห็นโอกาสเหมือนเห็นเกมTheซอ่ะ
24:38
>> แมรู้มั้ยว่าเกมTheซเกมเดียวเนี่ยขายได้
24:40
ทั่วโลก 120,000 กว่าล้าน
24:42
>> ที่รู้เลยว่าออถ้าสินค้ามีตอนนั้น 250
24:45
รายการตอนนี้ 450 รายการเนี่ยก็แปลว่า
24:48
ธุรกิจเนี่ยณขณะนั้นมัน 120,000 กว่าล้าน
24:50
เนี่ยมัน under value มากเลยนะเลยไม่
24:53
แปลกตอนนี้ทำไมยอด 200,000 กว่าล้าน
24:55
>> ก็เพราะโดักมันพิสูจน์แล้วระบบกลไกธุรกิจ
24:58
มันก็พิสูจน์ว่ามันเติบโตได้แล้วมันก็
25:02
>> อืมโอ้โหพีคมากแล้วอยากจะรู้ว่าในมุมมอง
25:07
อย่างของTheซมเกมเดียวขายได้เป็นแสนล้าน
25:10
>> พี่ติ๋คิดว่าสินค้าที่ดีกับสินค้าที่มัน
25:13
สร้างธุรกิจที่มันยั่งยืนระยะยาวได้
25:16
>> แตกต่างกันมั้ยครับ
25:17
>> คือสินค้าที่ดีอ่ะมันเป็นกลไกอยู่แล้วที่
25:20
ทำให้คนน่ะอยากจะซื้อจริงมั้ย
25:22
>> แต่สิ่งที่ทำให้เกิดความยั่งยืนน่ะอืมัน
25:25
แปลว่ามันมันไม่ได้แค่ดีธรรมดาแต่มันต้อง
25:29
ดีก็คือ 1 ดีต่อคนใช้
25:32
>> จริงมั้ยล่ะอืม 2 ดีกับคนที่เรารู้จัก
25:36
ด้วยจริงมั้ยมันแปลว่าไม่ดีแค่เรานะแต่
25:39
มันดีจนอดนึกถึงคนอื่นไม่ได้
25:41
>> 3 มันก็ต้องดีต่อสิ่งแวดล้อมด้วยจริง
25:44
>> เออ 4 มันต้องดีด้วยนะถ้าเรามีโอกาสแล้ว
25:50
มีโอกาสในการสร้างธุรกิจจากสินค้านั้นได้
25:54
>> เออมันก็แปลว่าถ้ามันครบองค์ประกอบเนี่ย
25:56
ยังไงมันก็เป็นโอกาสทางธุรกิจและทำให้เรา
25:58
น่ะเติบโตได้อย่างแน่นอน
26:01
>> แต่ความยิ่งใหญ่อ่ะสินค้าเนี่ยเนี่ยคือ
26:05
พื้นฐานหลักแต่ระบบกลไกของการขยายธุรกิจ
26:11
>> นั่นน่ะคืออีกพารทนึงซึ่งในแต่ละองค์กร
26:14
หรือในธุรกิจแอมwayเนี่ยเค้าก็มีหลักคิด
26:16
หลักปรัชญาธุรกิจตรงนี้แหละ
26:18
>> อืที่ทำให้ธุรกิจเนี่ยมันเกิดความยั่งยืน
26:20
แล้วก็เติบโตในอนาคตได้
26:22
>> โอเคครับสำหรับ Better Formula ครับจะมี
26:24
ให้พี่อังติเลือก 12F อ้าพี่อังติเลือกมา
26:27
3 อันที่รู้สึกว่าโดนใจเราที่สุดครับ
26:31
>> อ่าอันที่ 2 เนี่ยฟัน
26:36
>> Freedom เป็นยังไงบ้างครับพี่
26:37
>> Freedom เนี่ยเหมือนที่บอกแทมนะว่าคือ
26:39
งานที่พี่ทำอ่ะมันทำให้พี่มีเงินเนาะแต่
26:42
พี่ไม่มีทางมีอิสรภาพทางการเงินได้เลยอ่ะ
26:44
>> อืก็แปลว่าวันเนี้ยอือิสระของพี่อ่ะ 1 ก็
26:48
คือเนี่ยแหละอิสรภาพทางการเงินอืซึ่งมัน
26:51
จะนำมาเรื่องที่ 2 ก็คืออิสรภาพทางด้าน
26:53
เวลาและถ้าอิสรภาพทางการเงินบวกอิสรภาพ
26:57
ของเวลาเท่ากับอิสรภาพของชีวิตที่แท้จริง
27:01
>> อืพี่เลยรู้สึกว่าเอองานที่พี่ทำเนี่ยมัน
27:07
>> แต่ในธุรกิจแอมwayอ่ะมันให้ครบอิสรภาพของ
27:12
>> อันที่ 2 ครับเอฟันครับ
27:15
>> อาจจะเป็นเพราะว่าความรู้สึกของพี่อ่ะพอ
27:17
เราอยู่บริษัทเกมอ่ะจริงๆเกมเนี่ยมันมี
27:20
กลไกเนาะที่ทำให้เด็กติดแมรู้มั้ย
27:23
>> เค้าคิดกลยุทธ์มาเลยนะมันเป็นเชิงจิต
27:24
วิญญาณทำไมเด็กติดเกมแถมรู้มั้ย
27:28
>> เออคีย์ point ของมันมี 3 เรื่อง 1 เล่น
27:33
>> เออเด็กติดเกมเนี่ยโอ้ยกินแต่กินแต่มาม่า
27:37
เนี่ยว่างั้นทั้งวันนี้คืนไม่ยอมเค้ารู้
27:40
>> เออสนุกกับอะไรกับีมกับนู่นนี่นั่นในการ
27:44
ในการเล่นเกมต่างๆมากมายจริงมั้ยที่มัน
27:50
>> มันจะรู้สึกท้าทาย
27:53
>> อืมันต้องมีด่านนั้นด่านนี้ที่มันยากขึ้น
27:55
เรื่อยๆอื 3 พอเราบรรลุด่านได้เราจะมี
28:01
>> มันก็แปลว่าวันเนี้ยถ้าเรื่องอะไรก็แล้ว
28:02
แต่ถ้าสนุกท้าทายและทำให้มีความสุขนะคนจะ
28:06
ทำเรื่องนั้นได้แบบตลอดชีวิตเลยอ่ะมันจะ
28:10
>> พี่รู้สึกว่าธุรกิจอ่ะอืมในความเป็นพี่นะ
28:13
พี่รู้สึกว่าเออมันสนุกอ่ะอืสนุกในการที่
28:16
เรียนรู้สนุกในการพัฒนาสนุกในการที่
28:21
>> แต่ถ้าเรายังไม่ได้มีความสุขความสนุกหรือ
28:23
ท้าทายในการเรียนการเปลี่ยนนะแปลว่าตอน
28:26
นั้นเรายังไม่ต้องการความสำเร็จที่แท้
28:27
จริงของเรื่องนี้จริงๆอืเหมือนแมนั่งคุย
28:31
>> สิ่งที่พี่สัมผัสก็คือแมแถมรู้สึกสนุกอ่ะ
28:33
แถมอยากเรียนน่ะเออเนี่ยแปลว่า
28:36
>> ข้างในเราอ่ะอยากพัฒนา
28:39
>> เนี่ยความสนุกมันเลยโคตรสำคัญเลย
28:42
>> จริงครับสนุกท้าทายแล้วก็มีความสุข
28:47
>> สำหรับ F ที่ 3 ครับพี่อังติครับ
28:48
>> Family แรงบันดาลใจใหญ่สำหรับพี่เลยความ
28:51
สุขที่แท้จริงอ่ะมันคือความสัมพันธ์ที่ดี
28:54
ที่สุดในครอบครัวต่อให้เรามีสักพันล้าน
29:00
แต่เราไม่สามารถเข้ากับคนที่บ้านเราได้
29:05
>> หรือความสัมพันธ์ที่บ้านมันไม่ได้ดีอ่ะ
29:08
แปลว่ารวยก็ทุกข์ได้นะ
29:11
>> เออแต่สุดท้ายความสุขมันก็คือเรื่องนี้
29:13
แหละไของพี่ก็คือพ่อกับแม่แปลว่าสิ่งที่
29:17
พี่อยากสำเร็จในธุรกิจเก็อยากตอบแทนพ่อ
29:18
กับแม่อืนั่นคือแบบสูงสุดของพี่เนาะครับ
29:22
>> อืไที่ 2 ก็คือนี่แหละเราก็อยากเป็นผู้นำ
29:26
ที่ดีในการนำพาครอบครัวของเราเนี่ยแล้วก็
29:29
เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับลูกแล้วก็เป็น
29:31
สามีที่ดีให้กับภรรยาของพี่พี่เออแบบ
29:37
รักครอบครัวเราจริงเราก็ต้องรับผิดชอบ
29:40
แล้วก็เสียสละเพื่อครอบครัวได้สิ่งที่ทำ
29:42
ให้พี่มีแรงบันดาลใจก็คือเรื่องนี้แหละ
29:45
>> น่ารักแล้วก็สวยงามมากๆนะครับโอเคครับแถม
29:47
เชื่อว่าหลายๆคนตอนนี้ก็อยากจะมีผลลัพธ์
29:51
>> พี่อังติมีเคล็ดลับอะไรในการพัฒนาตัวเอง
29:53
มาถึงทุกวันนี้บ้างครับที่อยากที่แบบว่า
29:56
>> พี่ก็ถามภรรยาพี่นะว่าเออคุณว่าสิ่งที่
29:58
เป็นผมในวันนี้คืออะไรอย่างเงี้ยพี่เพิ่ง
30:01
บอกว่าสิ่งที่เป็นคุณเหรอคุณเป็นคนที่มี
30:04
มนุษสัมพันธ์ที่ดีเออพี่ก็เออเอ้ยจริงแฮะ
30:08
อืพี่เป็นคนร่าเริงพี่เป็นคนสนุกอืมแล้ว
30:11
พี่เป็นคนที่คุยกับใครก็ได้อ่ะ
30:14
>> เออพี่ก็ถามตัวเองว่าเพราะอะไรอะไรอย่าง
30:16
เงี้ยเอาในหัวพี่ก็คือเรารู้สึกว่าเรา
30:22
เราอยากเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เค้าอ่ะมี
30:25
>> เราอยากเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เค้ามีกำลัง
30:27
ใจอะไรอย่างเงี้ยอืมพี่เคยฟังพcสอันนึง
30:30
มันเป็นคำๆนึงที่ว่ามันดีมากเลยนะของดร.
30:33
เตอร์วรพัผู้เจริญน่ะ
30:35
>> เบอกว่าเราต้องเป็นนักไล่ล่าหาคำชื่นชม
30:38
>> นักไล่ล่าหาคำชื่นชม
30:39
>> เออการจะติอ่ะไม่ต้องฝึกหรอกทุกคนมันติ
30:42
กันได้หมดแหละแต่การจะชื่นชมคนน่ะมันต้อง
30:46
>> ฝึกอะไรรู้มั้ยฝึกมองข้อดีของคนให้ได้ถ้า
30:49
เรามองข้อดีของคนเป็นน่ะมันจะกลบข้อที่
30:52
ไม่ดีของคนๆนั้นได้เลยอ่ะแล้วมันจะทำให้
30:55
เราอ่ะรู้สึกอยากคุยกับเขารู้สึกว่าเค้า
30:58
อ่ะอืสามารถที่จะพัฒนาและเขาก็ประสบได้
31:01
มันเหมือนเรามีดาวลนอ่ะแมครับ
31:03
>> ถ้าเรามองแต่ข้อเสียของดาวร้ายอ่ะเราจะ
31:05
เชื่อได้ไงว่าเค้าจะสำเร็จได้อ่ะเค้าไม่
31:10
>> แต่ถ้าเรามองที่ข้อดีของเค้าวันนี้เยัง
31:12
ไม่ได้สำเร็จนะแต่เพยายามขนาดเนี้ยเค้า
31:15
ดิ้นรนขนาดเนี้ยประหยัดเงินขนาดเนี้ยเก็บ
31:17
ตังค์ขนาดเนี้ยอืมยังไม่ได้มีเคสแต่ก็
31:20
พยายามตั้งใจมาเรียนรู้ขนาดเนี้ยนี่โคตร
31:23
ตั้งใจแล้วนะพอพี่รู้สึกอย่างเงี้ยเราจะ
31:26
มีพลังในการที่อยากจะให้กำลังใจเขาเราจะ
31:29
มีพลังในการที่เราจะส่งความเชื่อให้เขา
31:33
เดี๋เขาจะสำเร็จได้เหมือนอาจารย์พี่บอก
31:35
อ่ะดอกไม้ทุกดอกอ่ะวันนึงมันย่อมมีวันเวง
31:39
บานของเขานะแต่ละดอกอาจจะใช้เวลาในการบาน
31:42
ช้าบานเร็วไม่เท่ากัน
31:45
>> แต่เดี๋ยววันนึงอ่ะดอกไม้ในใจเขาก็จะเผา
31:48
>> โอ้โหต้องบอกว่าวันนี้คนคุยเสร็จกับพี่
31:50
อังติรู้สึกว่าประเทืองปัญญามาก
31:53
>> อยากจะถามอีกคำถามนึงว่าถ้าสมมุติวันนี้
31:55
พี่อังติมีความรู้บวกกับประสบการณ์ทั้ง
31:57
หมดที่ตั้งแต่การเป็นผู้บริหารจนถึงทำ
32:02
>> ถ้าย้อนกลับไปตอนเริ่มต้นตอนอายุ 24-25
32:05
>> ปัจจุบันพี่พี่อังตีอยากจะสร้างธุรกิจ
32:09
>> คือคนส่วนใหญ่อ่ะถ้าสำเร็จเร็วกับช้าเรา
32:14
>> แล้วถ้าย้อนกลับไปตอนนั้นพี่ก็คิดแบบแทม
32:17
>> ทุกคนก็ต้องการสำเร็จที่มันเร็วทั้งนั้น
32:19
แหละย้อนกลับไปได้อ่ะพี่จะให้ความสำคัญ
32:21
ความยั่งยืนก่อนถ้าเรายั่งยืนน่ะ
32:25
ความเร็วอ่ะมันจะมีอิทธิพลแล้วมันจะไปต่อ
32:28
ของมันเองได้ก็แปลว่าวันนี้ไอ้ความยั่ง
32:31
ยืนคือคืออะไรก็คือรากฐานของธุรกิจนั่น
32:35
>> อืมรากฐานธุรกิจคืออะไรวันเนี้ย
32:39
1 ก็คือสินค้านะเราต้องทำความเข้าใจ
32:42
สินค้าจริงๆว่าเราอ่ะรักประทับใจหรือถึง
32:47
ขั้นหลงใหลจนขาดมันไม่ได้ต้องรู้รู้จริง
32:50
เรื่องเนี้ยถ้าเราไม่รู้จริงไม่อินจริง
32:54
สุดท้ายอ่ะคุณก็ไม่มีความรู้สึกในการที่
32:59
คุณน่ะจะเห็นคุณค่าของสินค้าคุณก็ไม่เป็น
33:01
ทางเห็นคุณค่าของคนเห็นคุณค่าของธุรกิจ
33:06
>> ต้องมาทำความเข้าใจสินค้าให้มันลึกสึครับ
33:08
>> 2 ทำความเข้าใจถึงคุณค่าของโอกาสกันว่า
33:13
โอกาสให้เราได้เนี่ยเพราะอะไรแล้วมันเป็น
33:16
โอกาสให้คนอื่นๆได้เนี่ยเพราะอะไรแล้วมัน
33:19
เติมเต็มสิ่งที่คนต้องการได้จริงๆเนี่ย
33:25
>> 3 อืมันคือการที่เราอ่ะพอเรามั่นใจใน
33:29
โปรดักมั่นใจในสินค้าสิ่งหนึ่งก็คือเรา
33:32
อ่ะต้องมาทำความเข้าใจตัวเองให้ชัดก่อน
33:36
ว่าสิ่งเราต้องการในชีวิตทั้งหมดแล้วอ่ะ
33:38
อืมธุรกิจมันตอบโจทย์ให้เราได้จริงๆหรือ
33:42
>> เราเลือกธุรกิจเนี่ยเพราะอะไร Y เนี่ยมัน
33:46
>> คนใหม่เนี่ยอยากสำเร็จเร็ว
33:49
>> ก็เลยอยากรู้ฮาแต่คนสำเร็จ
33:54
ที่แท้จริงอ่ะเต้องถามตัวเองเสมอว่า why
33:58
>> อืไม่งั้นสุดท้ายพอทำแล้วผลลัพธ์มันเป็น
34:01
อย่างที่เราคิดก็จะหยุดไปหาทางเลือกอื่น
34:04
อยู่เสมอจริงมั้ยเพราะอะไรต้องการใช้ความ
34:06
เร็วแต่ไม่เข้าใจธุรกิจเนี้ยมันสร้างความ
34:09
ยั่งยืนให้กับชีวิตเราจริงๆ
34:11
>> อืถ้ารากมันแข็งแรงอ่ะต่อให้ลมพายุมันแรง
34:16
ขนาดไหนอ่ะอืต้นไม้นั้นน่ะมันก็ยังอยู่นะ
34:22
>> แต่ถ้ามันไม่มีรากอ่ะ[เสียงสูดหายใจ]มัว
34:24
แต่จะเอาผลน่ะอืไม่ต้องเจอลมพายุหรอกแค่
34:29
>> เบิกเนตรมากครับพี่อังติครับใช่ครับต้อง
34:32
ลงไหลในสินค้าเข้าใจจริงๆใช้จริงๆแล้วก็
34:37
>> เข้าใจโอกาสคนเห็นคุณค่าของโอกาสแล้วก็
34:40
เอ่ออย่างที่ 3 ครบทวนตัวเองเข้าใจตัวเอง
34:43
>> โหเยี่ยมมากๆเลยนะครับแล้วก็ถ้าทำแบบนี้
34:45
ได้ธุรกิจเราก็จะยั่งยืนและความเร็วจะตาม
34:47
มาเองแล้วนิยามความสำเร็จในแบบของพี่
34:51
>> คิดว่านิยามความสำเร็จของพี่ 1 มันต้องมี
34:54
หลักประกันในชีวิตเนาะก็คือเราดูแลตัวเอง
34:56
ได้ไม่พึ่งพาใครแต่พึ่งพาชีวิตตัวตัวเอง
34:58
ได้ 2 ก็คือเราอ่ะมีความสุขในการเรียนรู้
35:03
พัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา 3 ก็คือเราอ่ะมี
35:06
คุณค่าเนาะต่อตัวเองแล้วก็ต่อคนรอบข้าง
35:10
>> อืโอเคครับสุดท้ายครับพี่อังติมีอะไรอยาก
35:13
จะฝากเพื่อนๆที่ฟังอยู่ตอนนี้บ้างครับ
35:14
>> วันเนี้ยถ้าเราเอาจริงนะเราสำเร็จในชีวิต
35:17
ของเราและเปลี่ยนชีวิตเราได้ด้วย icket m
35:20
>> โอ้โหสุดยอดเลยนะครับต้องบอกเลยว่าวันนี้
35:22
ได้ทั้งแรงบันดาลใจวิธีคิดวิธีการแบบครบ
35:24
จริงๆฟังแล้ววันเนี้ยรู้สึกฉลาดขึ้นทันที
35:27
เลยครับวันนี้ต้องขอบคุณพี่อังตีมากๆเลย
35:30
>> สดีครับยินดีครับแถม
35:31
>> อ่ะสำหรับเพื่อนๆคนไหนที่ชอบแรงบันดาลใจ
35:33
ดีๆแบบนี้นะครับอยากจะฟังตอนถัดไปของพวก
35:36
เราอย่าลืม Search Better Maker
35:38
Podcast ได้ใน YouTube และ Spotify เลย
35:40
นะครับสำหรับวันนี้จบลงแล้วไว้เจอกัน EP
